Τέσυ Μπάιλα

  "Λέγε με Ισμαήλ" ένα άψογο, εξαιρετικό, μεστό ιστορικό μυθιστόρημα από την καταπληκτική γραφή της Τέσυς Μπάιλα κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Μια ιστορία για τα Σεπτεμβριανά του 1955 στην Πόλη, στο Πέραν. 1955-1964 και οι απελάσεις των Ελλήνων, αφού πρώτα μέσα σε μια νύχτα οι Τούρκοι προκάλεσαν την ολοκληρωτική καταστροφή των περιουσιών, γέννησαν κάποιοι την βία πάνω σε κορμιά, ξέσπασαν σε ναούς και τάφους, κυρίως όμως χάραξαν για πάντα τις ψυχές όλων εκείνων των ανθρώπων, των Ελλήνων της Πόλης που γεννήθηκαν, που έζησαν, είχαν τους ανθρώπους, το βιος, ολάκερη την ζωή τους στην Πόλη. Μυρωδιές, εικόνες ολοζώντανες της γειτονιάς, του χαμάμ, του βιβλιοπωλείου, του καφενέ, του Βοσπόρου, της αρχοντιά, αλλά και της φτώχειας. Ανατρεπτική όσο και αληθινή, συγκινητική, πνιγερή ιστορία. Η ιστορία των Ελλήνων της πόλης, της συνύπαρξης με τους Τούρκους, τους Αρμενηδες ζωντανεύει από τη δυνατή λογοτεχνική γραφή της Τέσσυς Μπαΐλα. Γυναίκες στα χέρια των Τούρκων συζύγων, των πατερά...

  "...το πιο σημαντικό ήταν το συναισθηματικό αποτύπωμα ενός βιβλίου στην ψυχή, ό,τι απομένει χαραγμένο επάνω της όταν κλείσει και η τελευταία σελίδα". Κλείνοντας την τελευταία σελίδα τού Λέγε με Ισμαήλ, νιώθω στην καρδιά μου χαραγμένα συναισθήματα και προβληματισμούς, τις αισθήσεις μου αφυπνισμένες από εικόνες και λόγια μοναδικά, την ψυχή μου πιο πλούσια. Με την εξαιρετική γραφή της η Τέσυ Μπάιλα μού χάρισε ένα μοναδικό ταξίδι στην όμορφη αλλά βαθιά πληγωμένη Πόλη, όχι την Πόλη των Ρωμιών και των Τούρκων, όχι την Πόλη των εχθρών, αλλά αυτή των φίλων, των συνοδοιπόρων, των Ανθρώπων. Την Πόλη που "μοιάζει με σώμα γυναίκας που τεντώνεται στα υγρά σεντόνια της Ιστορίας..." Ένα ταξίδι γεμάτο με αρώματα από μπαχάρια και άνθη, γεμάτο με χρώματα περιβολιών και μαχαλάδων, με τους ήχους του τραμ και της λατέρνας, με γεύσεις από νόστιμα γλυκά του κουταλιού και από φιλιά αγαπημένων, με τις δαντέλες να χαϊδεύουν τα δάχτυλά μου και τον αέρα του Βοσπόρου να δροσίζει το πρόσωπό μο...

Οι κάτοικοι της Κωνσταντινούπολης, Έλληνες, Τούρκοι, Εβραίοι, λεβαντίνοι ζουν αρμονικά με τα προβλήματα αλλά και τις χαρές της καθημερινότητάς τους. Φιλίες χτίζονται, γάμοι γίνονται, το παιδομάνι χαλάει τον κόσμο με τις φωνές του. Αυτή η αρμονική ατμόσφαιρα θα σβήσει για πάντα μετά τη νύχτα της 6ης προς 7 Σεπτεμβρίου 1955 κι η Νύχτα των Κρυστάλλων που θα ζήσουν οι Έλληνες θα είναι και η αρχή του τέλους τους στην πόλη που γνώριζαν εκ γενετής για πατρίδα. «Ανάθεμά τους αυτούς που αποφασίζουν. Δε νοιάζονται για τον άνθρωπο» (σελ. 24). Η Τέσυ Μπάιλα καταγράφει στο νέο της μυθιστόρημα συναρπαστικές ιστορίες απλών, καθημερινών ανθρώπων που συγκροτούν ένα σύμπαν ομόνοιας, αγάπης, αλληλεγγύης και φιλίας. Μπαίνει στα φτωχόσπιτα και στα αρχοντικά, στις εκκλησίες και στα τζαμιά, στα μνημεία και στα νεκροταφεία, ανεβοκατεβαίνει τη λεωφόρο του Πέραν και τη γειτονιά της, παρατηρεί τα πάντα και τα ζωντανεύει με την άφθαστη λογοτεχνική της πένα. Δανείζεται για τίτλο την πρώτη φράση του μυθιστορήματος ...

  του Μάνου Κοντολέων Νομίζω πως με το έβδομο πλέον μυθιστόρημά της, η Τέσυ Μπάιλα δείχνει ξεκάθαρα το συγγραφικό της στίγμα. Ένα στίγμα που το χαρακτηρίζουν δύο βασικά χαρακτηριστικά. Το ένα έχει να κάνει με τους χρόνους όπου τα γεγονότα διαδραματίζονται – πρόκειται για ένα σχετικά πρόσφατο παρελθόν, κάπου μέσα στο κέντρο του 20ού αιώνα. Το άλλο έχει να κάνει με τον τρόπο που διαχειρίζεται τους ήρωές της. Αν σταθούμε στο πρώτο, θα διαπιστώσουμε πως τα μυθιστορήματα της Μπάιλα ομοιάζουν με ιστορικά κείμενα, αλλά στην ουσία περιγράφουν γεγονότα που εκείνοι που τα έζησαν στην πλειονότητά τους ακόμα ζούνε. Κυρίως τα χρόνια γύρω από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά και λίγο πιο πριν ή και λίγο πιο μετά – σε κάθε περίπτωση, η Τέσυ Μπάιλα αφηγείται τις ζωές ανθρώπων που ο 21ος αιώνας δεν είναι ο αιώνας τους. Μέσα σε εκείνη, λοιπόν, την περίοδο ζούνε οι ήρωές της, γυναίκες και άνδρες. Τους βίους τους η συγγραφέας τούς χρησιμοποιεί κυρίως για να φωτίσει την εποχή όπου ζούνε και δευτερευόντως ...

Λέγε με Ισμαήλ - Η Τέσυ Μπάιλα ξανά στους δρόμους της Ιστορίας Κανείς δεν πεθαίνει τόσο φτωχός, ώστε να μην αφήνει τίποτα πίσω του», ισχυρίζεται ο Πασκάλ Με αφορμή αυτό τον στοχασμό ο Μπένγιαμιν συμπληρώνει: «Ούτε βεβαίως και καθόλου αναμνήσεις. Μόνο που αυτές δεν βρίσκουν πάντα ένα κληρονόμο. Ο μυθιστοριογράφος επιφορτίζεται με αυτή την κληρονομιά και σπάνια χωρίς βαθιά μελαγχολία». Η βαθιά μελαγχολία πλανάται πάνω από τις μνήμες που κληρονόμησε ως μυθιστοριογράφος η Τέσυ Μπάιλα από ένα συνταρακτικό επεισόδιο της Ιστορίας. Δεν ήταν, καθώς φαίνεται, η Μικρασιατική καταστροφή ο επίλογος της ελληνικής παρουσίας στην απέναντι μεριά του Αιγαίου. Το ξεκαθάρισμα των λογαριασμών έγινε με τα Σεπτεμβριανά του ’55 και τις απελάσεις του ’64. Η Μπάιλα επιχειρεί αυτό που μας λέει ο Λούκατς στην «θεωρία του μυθιστορήματος»: Με το πυκνό υφάδι του βιβλίου της αποδύεται σ’ έναν αγώνα ενάντια στην εξουσία του χρόνου. Δημιουργεί ένα δικό της κόσμο πάνω στη σάρκα του χρόνου, ισορροπώντας σε αυτό που είναι...

Ζωές με φόντο τη θλιμμένη Πόλη Η Τέσυ Μπάιλα επιστρέφει με ένα νέο συγκλονιστικό μυθιστόρημα για τη φιλία, την ανθρωπιά, τις ανταλλαγές των πληθυσμών και τα αποτελέσματά τους, την έννοια της πατρίδας ως παράγοντα προσδιορισμού της προσωπικής ταυτότητας, τους τόπους και τους τρόπους πολιτισμού που μπορεί να μοιράζονται δυο λαοί με κοινή μοίρα. ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΗ ΓΙΟΥΛΗ ΤΣΑΚΑΛΟΥ Γράφει μια ιστορία που μπορεί να επικεντρώνεται στην Κωνσταντινούπολη και στα γεγονότα που τη σημάδεψαν από το 1955, τη χρονιά των Σεπτεμβριανών μέχρι και το 1964, την περίοδο των απελάσεων, επί της ουσίας όμως είναι μια ιστορία πολυεπίπεδη, η οποία φέρνει στο φως τον κοσμοπολιτισμό που επικρατούσε στην Πόλη εκείνη την εποχή από τη μια και τη μεγάλη περιπέτεια της ανθρώπινης ζωής από την άλλη, όταν όλα αλλάξουν βίαια και οριστικά. Κεντρικός ήρωας του μυθιστορήματος δεν είναι άλλος από την ίδια την Πόλη. Η ρωμαίικη γειτονιά του Πέρα, τα θλιβερά και ομιχλώδη σοκάκια, τα λιθόστρωτα καλντερίμια, τα ξύλινα σπίτια που μοι...

ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΣΤΙΣ 10 ΝΟΕΜΒΡΊΟΥ 2022 ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔ. ΨΥΧΟΓΙΟΣ  Πέρα 1955-1964. Μια ελληνική γειτονιά στην καρδιά της Πόλης, εκεί όπου Έλληνες και Οθωμανοί συνυπάρχουν αρμονικά, ονειρεύονται, αγαπούν, ερωτεύονται και αναπτύσσουν ισχυρούς δεσμούς φιλίας. Ανάμεσά τους ο καλόκαρδος Ισμαήλ με τον καφενέ του, ο μοναχικός Ισίδωρος χωμένος στη σκόνη των βιβλίων του, η λάγνα Αϊσέ που φεύγει αφήνοντας πίσω της ένα παιδί, η αρχόντισσα Καλλιάνθη, ο Ναντίρ που ορέγεται την Ασλίβ, η Εσίν που θα αλλάξει τη μοίρα της και η γριά Γιασεμώ με τον Γιουσούφ σχηματίζουν έναν θίασο που περιφέρεται στα σοκάκια της Πόλης, στους καφενέδες και στα χαμάμ, στα πορνεία, στη θάλασσα του Βοσπόρου και στις μνήμες των πατρίδων που κάποτε χάθηκαν ή ανταλλάχτηκαν. Κι ενώ αισθάνεται κανείς πως οι άνθρωποι συνεχίζουν να συμβιώνουν αρμονικά στο πολυφυλετικό σκηνικό της Πόλης, τα σύννεφα του εθνικισμού μαζεύονται στον ορίζοντα. Τα Σεπτεμβριανά αλλά και οι απελάσεις του ’64 θα αλλάξουν τη ζωή των ηρώων και της Πόλης γ...

ΤΙΣ ΝΥΧΤΕΣ ΕΠΑΙΖΕ ΜΕ ΤΙΣ ΣΚΙΕΣ ΤΕΣΥ ΜΠΑΙΛΑ Η άποψή μου " Λένε ότι στις ώρες του μεγάλου πόνου δύσκολα αντιδρά η ψυχή " " Στις ώρες της μεγάλης χαράς οι άνθρωποι δε λογαριάζουν πολέμους και φασαρίες ° ξεχνούν ο,τι τους χωρίζει κι αφήνουν τις ψυχές τους να αγκαλιαστούν. " Ξεκινώντας το βιβλίο ακολουθούμε τα βήματα ενός αγνώστου άντρα. Τα βήματά του μας οδηγούν σ'ένα ερημωμενο από καιρό σπίτι. Ποιος είναι αυτός ο άντρας και ποια η σχέση του με τον παλιό ιδιοκτήτη του σπιτιού Ανέστη; Ο Ανέστης είναι ο κεντρικός ήρωας της ιστορίας μας και στις σελίδες του βιβλίου αυτού ξετυλίγεται η ιστορία της ζωής του. Ο Ανέστης δεν θα γνωρίσει μάνα. Η μάνα του,η Δαναή πεθαίνει στη γέννα. Θα γνωρίσει όμως την αναλγησία και την σκληρότητα στο πρόσωπο του πατέρα του,του Γιώργη.... " Μια σκια τεράστια είναι ο φόβος. Μα μοναχά όταν πατήσει κανείς καταπάνω της μπορεί να τη δει να μικραίνει και τελικά να σβήνει, όπως συμβαίνει πάντα με τις σκιές." Ο Ανέστης μεγαλώνει στα χέρια ...

  ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ η άποψη της Νατάσας Μουτούση για το βιβλίο «Το Πορτρέτο της σιωπής» – Τέσυ Μπάιλα – Εκδόσεις Εναστρον "ΤΟ ΠΟΡΤΡΕΤΟ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ" ΤΕΣΥ ΜΠΑΙΛΑ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΝΑΣΤΡΟΝ Αναρωτιέμαι πως να περιγράψω με λέξεις τις εντυπώσεις μου από το συγκλονιστικό αυτό βιβλίο της αγαπημένης μου Τέσυς Μπάιλα.  Έχοντας διαβάσει όλα τα βιβλία της εκτός αυτού, του πρώτου,  ήταν θέμα χρόνου να έλθει κι αυτό στα χέρια μου.  Διαπίστωσα ότι η δυναμική που έχει η πένα της αποδεικνύεται περίτρανα από το πρώτο της αυτό πόνημα. Η έμφυτη ευαισθησία της είναι έκδηλη,  όπως και η απέραντη αγάπη της για την ποίηση που αποτυπώνεται σε κάθε έργο της.  Η άλλη μεγάλη αγάπη της για τη θάλασσα, αισθητή πάντα,  κυματίζει άλλοτε ήρεμα και άλλοτε φουρτουνιασμένα και "βρέχει" με την αλμύρα της κάθε σελίδα. Οι τέχνες,  η ειδοποιός διαφορά στα έργα της λογοτέχνιδας, με τη φωτογραφία και τη μουσική να αγγίζουν τις ευαίσθητες χορδές των σ...

Το κείμενο που ακολουθεί είναι η σημαντική ομιλία του συγγραφέα και δημοσιογράφου Νίκου Ψιλάκη για το βιβλίο "Τις νύχτες έπαιζε με τις σκιές" από την παρουσίαση του βιβλίου που έγινε στο Ηράκλειο στις 9/5/2019 Πηγή:  karmanor.gr Είναι η τέχνη που πλάθει κόσμους...   Το μυθιστόρημα της Τέσυ Μπάιλα Τις νύχτες έπαιζε με τις σκιές ξεκινά από το Κάστρο της Κρήτης κι από την εποχή της μεγάλης σφαγής αλλά και της μεγάλης ελπίδας: Τον Αύγουστο του 1898.   Αιφνιδιάστηκα όταν άρχισα να διαβάζω το βιβλίο της Τέσυ Μπάιλα,  Τις νύχτες έπαιζε με τις σκιές . Και δεν με αιφνιδίασε η γραφή, που την ήξερα άλλωστε, ούτε η αφηγηματική της δεξιότητα, που κι αυτήν την ήξερα από προηγούμενα έργα της. Με αιφνιδίασε, από τις πρώτες κιόλας σελίδες, η τοπογραφία, η ανθρωπογεωγραφία, οι μικρές καθημερινές συνήθειες, οι μυρωδιές, τα δομικά στοιχεία που σε κάνουν να ξεχωρίζεις τον τόπο. Αίφνης αισθάνομαι πάνω μου το βαρύ βλέμμα κάποιου Μπάκου, ήταν αγουροξυπνημένος, ως συνήθως, κι έ...