Τέσυ Μπάιλα

  ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ η άποψη της Νατάσας Μουτούση για το βιβλίο «Το Πορτρέτο της σιωπής» – Τέσυ Μπάιλα – Εκδόσεις Εναστρον "ΤΟ ΠΟΡΤΡΕΤΟ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ" ΤΕΣΥ ΜΠΑΙΛΑ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΝΑΣΤΡΟΝ Αναρωτιέμαι πως να περιγράψω με λέξεις τις εντυπώσεις μου από το συγκλονιστικό αυτό βιβλίο της αγαπημένης μου Τέσυς Μπάιλα.  Έχοντας διαβάσει όλα τα βιβλία της εκτός αυτού, του πρώτου,  ήταν θέμα χρόνου να έλθει κι αυτό στα χέρια μου.  Διαπίστωσα ότι η δυναμική που έχει η πένα της αποδεικνύεται περίτρανα από το πρώτο της αυτό πόνημα. Η έμφυτη ευαισθησία της είναι έκδηλη,  όπως και η απέραντη αγάπη της για την ποίηση που αποτυπώνεται σε κάθε έργο της.  Η άλλη μεγάλη αγάπη της για τη θάλασσα, αισθητή πάντα,  κυματίζει άλλοτε ήρεμα και άλλοτε φουρτουνιασμένα και "βρέχει" με την αλμύρα της κάθε σελίδα. Οι τέχνες,  η ειδοποιός διαφορά στα έργα της λογοτέχνιδας, με τη φωτογραφία και τη μουσική να αγγίζουν τις ευαίσθητες χορδές των σ...

Ιστορίες για να θυμάσαι Γράφει ο Μιχάλης Τζανάκης // Τέσυ Μπάϊλα «Το μυστικό ήταν η ζάχαρη», εκδ. Ψυχογιός Το μυθιστόρημα της Τέσυς Μπάιλα, «Το μυστικό ήταν η ζάχαρη», ο αναγνώστης δε θα το διαβάσει απλά, αλλά θα το γευτεί, θα το ακούσει, θα το μυρίσει θα το ακουμπήσει. Είναι ανάγνωσμα πάσης αισθήσεως και παντός συναισθήματος. Δε  θα μπορούσε να είναι και διαφορετικά με τόση Κρήτη που εμπεριέχει το έργο. Κάποτε ρώτησαν το σπουδαίο Μίκη Θεοδωράκη ποια είναι η διαφορά του γνήσιου λαϊκού τραγουδιού με το ελαφρό τραγούδι. Ο μεγάλος συνθέτης είχε απαντήσει: «Το λαϊκό τραγούδι είναι αυτό που σε κάνει να θυμάσαι και το ελαφρό αυτό που σε κάνει να ξεχνάς». Επεκτείνοντας τη λογική της ερώτησης αλλά και της απάντησης πέρα του τραγουδιού σε κάθε είδους τέχνη και ειδικά στη λογοτεχνία νομίζω η απάντηση θα είναι ίδια. Η πραγματική λογοτεχνία σε κάνει να αναθυμάσαι ενώ η επιδερμική και επιπόλαια σε κάνει να ξεχνάς. Υπ’ αυτήν την έννοια λοιπόν έχουμε ένα κείμενο όχι μόνο υψηλής...

Άγριες θάλασσες μα και καλόπλοες, άξενες και δεκτικές περιμένουν να υποδεχτούν τον αναγνώστη. Σκοτεινές και λαμπερές, με μυστικά και εγωισμό. Να τυλίγουν πότε με την ευεργετική γαλήνη τους το σκαρί της «Ευαγγελίστριας» και πότε να το ανασηκώνουν ψηλά, λες και θέλουν να το φτάσουν στον Θεό και να Του πουν: «Να, δες, η ναυτοσύνη βγάζει ήρωες σε δύσκολους καιρούς». Η κυρία Μπάιλα αφήνει στην άκρη τα κεντίδια και τις λιγωτικές μυρωδιές της κουζίνας, βγαίνει από τον γυναικείο ψυχισμό που έστησε στο «Μυστικό ήταν η ζάχαρη» για να παίξει ξανά μετά το «Ουίσκι μπλε» με τα κουπιά και τις λαγουδέρες, να ξεψαρίσει νέες ιστορίες και να μπαλώσει τις οφειλές του παρελθόντος. Οι «Άγριες θάλασσες» είναι ένα τελείως διαφορετικό κείμενο, εξίσου αριστοτεχνικό και καλογραμμένο, όμως με ένα διαφορετικό ύφος και στυλ που μου έδειξε ότι δεν είναι τυχαία λογοτέχνις η συγγραφεύς. Ο Μιλτιάδης Χούμας γεννήθηκε στη Σάμο το 1913 και πέθανε στον Πειραιά το 1989. Έθεσε το καΐκι του, την «Ευαγγελίστρια», στη δ...

Βασιλικη Διαμάντη: Ο τίτλος προϊδεάζει κάθε αναγνώστη για το τι θα διαβάσει. Η πείνα, η κακουχία, η ανέχεια και το βαρύ θανατικό πλήττουν για ακόμα μία φορά την Ελλάδα. Ο πόλεμος με τους Ιταλούς και τους Γερμανούς έρχεται πάλι να δοκιμάσει τον ελληνικό λαό. Με μεγάλο σθένος θα καταφέρει να σώσει πολλούς ανθρώπους και να γίνει ένας αφανής ήρωας της ιστορίας. Ποτέ δε θα θελήσει να μιλήσει για τον ρόλο του στον αγώνα. Το βιβλίο είναι άκρως συγκινητικό και σου δίνει τη δυνατότητα να μάθεις πράγματα και γεγονότα μέσω της εξιστόρισης των γεγονότων και του ημερολόγιου του. Φυσικά δεν μπορεί να λείψει η πατριωτική υπερηφάνεια και ένας έρωτας που θα δώσει ακόμα μεγαλύτερη ώθηση και ανάγκη στον ήρωα για να ζήσει σε μία απελευθερωμένη Ελλάδα. Διαβάζοντάς το βγήκα πιο “σοφή” και γνώρισα τον χαρακτήρα ενός ανιδιοτελή ανθρώπου που το μόνο που ήθελε ήταν τη λευτεριά χωρίς τυμπανοκρουσίες και τιμές. Σίγουρα πιστεύω πως όλοι μας οφείλουμε να διαβάζουμε τέτοια βιβλία και να κοσμούν τη βιβλιοθή...

DE PROFUNDIS ΚΡΙΤΙΚΕΣ Διαβάζοντας το Ουίσκι Μπλε της Τέσυς Μπάιλα, του Πασχάλη Πράντζιου By Literature | Jan 10,  Όταν διαβάζω ένα μυθιστόρημα και αποφασίζω να μιλήσω γι’ αυτό, αποφεύγω να επικεντρωθώ στις πληροφορίες που συνιστούν τη μυθιστορηματική πλοκή, δεδομένου ότι θεωρώ πως ο αναγνώστης επιθυμεί να ανακαλύψει μόνος του, διαβάζοντας το βιβλίο, ποια είναι η αφετηρία και η εξέλιξη της ιστορίας. Προτιμώ να μιλώ για πράγματα που ανακαλύπτει κανείς μέσα από ένα δεύτερο επίπεδο ανάγνωσης του μυθιστορήματος που διαβάζει. Το Ουίσκι Μπλε της Τέσυς Μπάιλα ανήκει στα βιβλία που ξεχώρισα κατά τη χρονιά του 2014, που μας χαιρέτησε πριν λίγες μέρες. Με μια μόνο φράση θα έλεγα πως το βιβλίο αυτό εμένα μου άρεσε. Όλα μου τα χρόνια ως αναγνώστης ξεχώριζα τους συγγραφείς που διεισδύουν με τη ματιά τους στα προβλήματα της ανθρώπινης κοινωνίας και τα αναδεικνύουν με την πέννα τους μέσα από το συγγραφικό τους πόνημα. Εκεί ακριβώς βρίσκεται για μένα και η διαφορά ανάμεσα στον άνθρωπο που ...

Της  Τζένης Μανάκη : Με την δική μου ματιά Το '' Ουίσκι μπλε'' της Τέσυς Μπάιλα έχει κάτι από την αύρα των μεγάλων σύγχρονων δραματουργών του θέάτρου , όπου κυριαρχεί ο θάνατος , ο χρόνος που κυλάει σε βάρος των βασανισμένων υπάρξεων των ηρώων , των οποίων οι ελπίδες ματαιώνονται , μόνο που εδώ, δεν υποτάσσονται σ΄αυτή την ματαίωση , αναγεννώνται για να συνεχίσουν τον κύκλο μιας νέας πορείας μέσα στον χρόνο. Η συγγραφέας μέσα από την κινηματογραφική περιγραφή ρεαλιστικών , σκληρών μερικές φορές εικόνων αφήνει να ξεχυθεί ο γνωστός λυρισμός της , σαν μελωδία μελαγχολικής μουσικής που γλυκαίνει την ψυχή του αναγνώστη . Ο ουρανός, η θάλασσα, κυρίως η θάλασσα , το καράβι , η ταξιδιάρικη ελληνική ψυχή , που αναγκάζεται ν΄απαρνηθεί την ομορφιά του τόπου της , να βυθιστεί στην μαυρίλα της μίνας της Μαρσινέλ , να γευτεί ακόμη κι εκεί την ζεστασιά της φιλίας, να καταπνίξει τον ασίγαστο πόθο για έναν έρωτα που θα εμπόδιζε τον νόστο , να δεθεί με μια αληθινή αγάπη , να δαμ...

Λίγες μέρες πριν την έκδοση του τέταρτου βιβλίου μου με τίτλο Ουίσκι Μπλε από τις εκδόσεις Ψυχογιός το πρώτο μου βιβλίο Το πορτρέτο της σιωπής που επανακυκλοφορεί από τις εκδόσεις Έναστρον επανέρχεται στο προσκήνιο διεκδικώντας με την επανέκδοσή του αυτή τη ζωή που δεν έζησε. Ευχαριστώ πολύ τον Πάνο Τουρλή για τούτη την προσέγγισή του. Πηγή: http://www.captainbook.gr/article/9850 Όταν αντικρίζεις μια βυζαντινή εικόνα σε μια εκκλησία νιώθεις δέος και γονατίζεις μπροστά της. Σε παρασύρουν η μυσταγωγία του χώρου, το γλυκό βλέμμα του απεικονιζόμενου προσώπου, η αύρα και η άλως ενός υπερφυσικού επέκεινα. Γονατίζεις και προσεύχεσαι, γλυκαίνει η ψυχή σου, κάποτε δακρύζεις κιόλας. Δεν είναι τόσο η τέχνη του αγιογράφου ούτε το πρόσωπο που απεικονίζεται, όσο η δύναμη που αντλείς από μέσα σου, η ανάγκη να ακουμπήσεις κάπου το βλέμμα σου και την ψυχή σου, γι' αυτό και γονατίζεις, έμπλεως δέους για την ιερή ατμόσφαιρα. Αυτά τα συναισθήματα μου γεννήθηκαν όταν διάβασα και το βιβλίο «Τ...

Με ευωδιά βασιλικού «Το μυστικό ήταν η ζάχαρη» της Τέσυς Μπάιλα είναι από τα βιβλία εκείνα που λαχταρά η ψυχή να διαβάσει. Αναδίνει μια ατμόσφαιρα αλλοτινής εποχής, παντοτινά χαμένης, πλημμυρισμένης από ευωδιά βασιλικού. Από τις πρώτες αράδες η αφήγηση παρασύρει τον αναγνώστη κάνοντάς τον κοινωνό της ιστορίας. Χωρίς φανφάρες και στολίσματα, χωρίς συναισθηματισμούς και γλυκανάλατες περιγραφές, παρουσιάζει την αλήθεια των πραγμάτων όπως είναι και βγάζει πηγαία συγκίνηση. Πώς είναι δυνατόν να μη δακρύσει κάποιος ακολουθώντας κατά πόδας την Κωσταντάκαινα στην άθλια καθημερινότητα της κατοχικής Κρήτης, τότε που ο φόβος και ο θάνατος ήταν μόνιμοι σύντροφοι των ανθρώπων ή ακούγοντας από τα χείλη της Μαρίτσας τις φρικαλεότητες των Γερμανών στα στρατόπεδα του Άουσβιτς; Πληθώρα θεμάτων διατρέχει το μυθιστόρημα χωρίς να γίνεται ωστόσο κουραστικό. Με εγκιβωτισμούς ανοίγει νέα παράθυρα στην ιστορία, πάντα όμως επιστρέφει εκεί που μας έχει αφήσει. Στις αναδρομές συχνά έχουμε κυκλική αφήγηση...

Γράφει η Βασιλική Μολφέση http://cretablog.gr/politismos/logotexnia/item/36236-to-vivlio-sta-xeria-kai-tin-apopsi-tis-vasilikis-to-mystiko-itan-i-zaxari-tis-tesy-baila Καταπληκτικό το βιβλίο της Τέσυ Μπάϊλα «Το μυστικό ήταν η ζάχαρη» μας μεταφέρει εικόνες, μυρωδιές και μνήμες από την προπολεμική Κρήτη έως σήμερα. Ένα βιβλίο με πλούσια πλοκή σε εικόνες, περιπέτεια και δράση, με πολύ έντονες περιγραφές , ζωντανούς χαρακτήρες, και γραμμένο με πολύ ωραία τεχνική και γλώσσα που κάνει τον αναγνώστη να ταυτίζεται με κάθε ήρωα και να συμμετέχει μαζί του σε κάθε γεγονός και να βιώνει τα συναισθήματά του. Μέσα από τη ζωή μιας οικογένειας, τους συγχωριανούς της, τους συγγενείς και τους φίλους, ο αναγνώστης γνωρίζει ιστορίες και θρύλους της Κρήτης, ακούει μαντινάδες και ριζίτικους σκοπούς, γνωρίζει την ιστορία του νησιού, την νοοτροπία των κατοίκων του, τη βεντέτα, τα ήθη και τα έθιμα, τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία, μυρίζει την τσικουδιά, το βασιλικό της μάνας Κωνσταντάκαινας, τα ξερο...

Ο Δημήτρης Μουρατίδης γράφει για Το μυστικό ήταν η ζάχαρη και τον ευχαριστώ πολύ που για τρίτη φορά ασχολείται με βιβλίο μου:  http://www.bibliodiktis.blogspot.gr/2013/12/blog-post.html Το τρίτο μυθιστόρημα της Τέσυ Μπάιλα παρουσιάζω σήμερα. Μέσα από την αφήγηση της κεντρικής ηρωίδας, της Κατίνας, περνά όλη η ιστορία μιας οικογένειας στην Κρήτη (και στον Πειραιά) και καλύπτει πολλές δεκάδες χρόνια. Παράλληλα σε ένα δεύτερο επίπεδο μέσω αυτής της αφήγησης, περνούν έθιμα, παραδόσεις, πτυχές της κοινωνικής ζωής, αλλά και σελίδες της Ιστορίας της Κρήτης. Η αφήγηση ξεκινά με την απαγωγή της μητέρας της από τον πατέρα της, όταν ακόμη ήταν ανήλικοι και οι δύο! Η οικογένεια της κοπέλας αποδέχτηκε το γεγονός (σε αντίθετη περίπτωση θα ακολουθούσε αιματοχυσία) και όταν δυο-τρία χρόνια αργότερα παντρεύτηκαν, έκαναν μια όμορφη οικογένεια. Το τελευταίο παιδί αυτής της οικογένειας είναι η Κατίνα. Δεν ανήκαν στους πιο ευκατάστατους του χωριού, αλλά ζούσαν καλά. Η μικρή αγαπούσε τους γον...

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_2_19/10/2013_537241 Το άρθρο αυτό του Νίκου Βατόπουλου δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή στις 19/10/13.  Ένα μεγάλο ευχαριστώ για την υπέροχη κριτική του αλλά κυρίως για την πολύτιμη φιλία του είναι λίγο! Από την Κρήτη στον Πειραιά Το μυθιστόρημα «Το μυστικό ήταν η ζάχαρη» της Τέσυς Μπάιλα εξυφαίνει μια εποχή Του Νικου Βατοπουλου Μια μεγάλη και πολυπρόσωπη αφήγηση, δραματική και ανθρώπινη, είναι «Το μυστικό ήταν η ζάχαρη», το νέο μυθιστόρημα της Τέσυς Μπάιλα. Σε δύο τόπους (Κρήτη και Δραπετσώνα) και τρεις εποχές, με αιχμές τον Μεσοπόλεμο, τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, το βιβλίο της Τέσυς Μπάιλα είναι μια αναπάντεχα συγκινητική εξιστόρηση γενεών. Με κεντρικό πρόσωπο την Κατίνα, ένα κορίτσι της Κρήτης, πλέκεται μια οικογενειακή σάγκα που τυλίγει το δέντρο της παραδοσιακής ελληνικής ζωής στο μεδούλι της. Αυθεντικότητα Το 60% της πλοκής διαδραματίζεται στην Κρήτη από το 1930 ώς το 1945. Η αυτάρκε...