Τέσυ Μπάιλα

Ένα εκπληκτικό εξώφυλλο, ένας ξεχωριστός τίτλος και μια ιστορία που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένα one man show από τον πρωταγωνιστή συνθέτουν ένα μοναδικό αποτέλεσμα με τη μορφή αυτού του βιβλίου. Η Τέσυ Μπάιλα επιστρέφει στα λογοτεχνικά δρώμενα με ένα εξίσου καλοδουλεμένο σε σύγκριση με τα άλλα της βιβλίο αποδεικνύοντας ακόμη μια φορά ότι δίκαια κατέχει μια θέση στη λίστα με τους πιο καλούς σύγχρονους λογοτέχνες. Αυτή τη φορά επιλέγει να δημιουργήσει μια πολύπλοκη και εν μέρει πρωτότυπη θα έλεγα ιστορία πετυχαίνοντας ένα συνδυασμό μιας σύγχρονης Οδύσσειας και μιας ποιητικής γραφής με εξαιρετικές περιγραφές, ενδιαφέροντες χαρακτήρες και μιας αφήγησης όπου κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον ως το τέλος. Ο κεντρικός ήρωας καλείται να αντιμετωπίσει τους δικούς του Λαιστρυγόνες και Κύκλωπες, να μην μαγευτεί από το τραγούδι των Σειρήνων που θα τον απομακρύνει από το στόχο του και να καταφέρει να παραμείνει ζωντανός μέσα από τη Σκύλα και τη Χάρυβδη όπου μπορεί να μην έχουν μορφή τέρατος...

Περιοδικό ΚΛΕΨΥΔΡΑ. τ.7, Νοέμβρης 2014

Στις προθήκες των βιβλιοπωλείων http://www.e-pieria.gr/news-2/culturenews/7242-ouisky-ble-tis-tesys-baila-ekdoseis-psyxogios Προτείνει η Μάγδα Παπαδημητρίου-Σαμοθράκη «Ουίσκυ μπλε» της Τέσυς Μπάιλα, Εκδόσεις Ψυχογιός. «Αχ! Η ξενιτιά το χαίρεται Τζιβαέρι μου Το μοσχολούλουδο μου σιγανά και ταπεινά Αχ! Εγώ ήμουνα που το ‘στειλα Τζιβαέρι μου Με θέλημα δικό μου σιγανά πατώ στη γη Αχ! Πανάθεμά σε ξενιτιά Τζιβαέρι μου Εσέ και το καλό σου σιγανά και ταπεινά» Το «Τζιβαέρι» μου ήρθε στο νου και η μουσική του είχε απλωθεί στη ψυχή μου όταν άρχισα να ξεφυλλίζω το «Ουίσκυ Μπλε» της Τέσυς Μπάιλα από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Ένας ύμνος για το μαγικό κόσμο της θάλασσας τα λόγια του καπετάν Βαγγέλη «Ότι και να γίνει, ότι και να χάσεις στη ζωή, όσο και να πονέσεις, η θάλασσα είναι πάντα εκεί. Και ξέρει να σου μιλά με τα κύματά της, να ακούει το παράπονό σου, να το παίρνει με τους αφρούς της μακριά, να σ΄ αλαφρώνει την ψυχή από τα βάρη της». Με τη Τέσυ Μπάιλα έχουμε μια κοινή αγάπη τη θά...

Και μόνο βλέποντας το εξώφυλλο του βιβλίου, ήξερα πως θα με παρασύρει. Ακούγοντας τους ομιλητές στην πρώτη παρουσίασή του σιγουρεύτηκα πως θα με ταξίδευε μακριά... Και τώρα που το διάβασα... Λυπάμαι που τελείωσε αυτό το όμορφο ταξίδι. Ένα γλυκόπικρο οδοιπορικό μαζί με τον ήρωα και την οικογένειά του, μία λογοτεχνική αλλά εντελώς ρεαλιστική γνωριμία με τον βασανισμένο Νεοέλληνα. Αίγυπτος, Σαντορίνη, Βέλγιο, Πειραιάς, Αμερική... Αγαπημένοι τόποι της πατρίδας μας που αναγκάστηκαν να παλέψουν με θεούς και δαίμονες. Αλλά και ξένα μέρη που έχουν ποτιστεί από τον ιδρώτα και το αίμα των αμέτρητων μεταναστών μας. Το "Ουίσκι Μπλε" σε μεθάει. Σε παρασύρει μαζί με τον ήρωά του και σε αφήνει να αιωρείσαι ανάμεσα στη νοσταλγία και την ελπίδα, στην καταστροφή και την ομορφιά, στον ξεριζωμό και την παλιννόστηση... Αιωρείσαι, μεθυσμένος από ένα γλυκό μπλε. Το περήφανο μπλε της Ελλάδας... Το σαρωτικό μπλε του πάθους... Το τρυφερό μπλε της αγάπης... Το μοναδικό μπλε της Τέσυς... Συγχαρητήρια...

Ουίσκι μπλε. Ο τίτλος αινιγματικός συνδυασμένος με το χρώμα της θάλασσας το βαθύ το ξέχωρο το μπλε. Εκείνο του κοβαλτίου - όπως αναφέρει η συγγραφέας . Συνδυασμένος και με τη φυγή, την αναζήτηση, τον εθισμό.. Αφήνεται στη φαντασία του αναγνώστη να δουλέψει τον τίτλο στο μυαλό του και να τον ερμηνεύσει κατά πως θέλει. Αφήνεται στην πένα της Τέσυ Μπάιλα να ξεδιπλώσει το ταξίδι των ηρώων της, για την κατάκτηση των ονείρων τους, το ψάξιμο του εαυτού τους, την αναζήτηση μιας άλλης ζωής που κάπου τους περιμένει.... Η θάλασσα κεντρικός άξονας που γύρω του γυρνούν οι κύκλοι ζωής ενός Έλληνα - αντιπροσώπου μιας γενιάς που προσπαθεί να ξεφύγει από τη μιζέρια - με ψυχή γεμάτη ελπίδα για ένα καλύτερο στήσιμο της ζωής του. Πορτ Σάιντ όμορφη ζωή, ήσυχη, οικογενειακή και μπόλιασμα της βαθιάς αγάπης για τη θάλασσα από τον πατέρα στο γιο. Σημάδι ανεξίτηλο μέσα του, ψάχνει την ευκαιρία και το χρόνο να εκδηλωθεί. Σαντορίνη. Πέρασμα στη φτώχεια στη μιζέρια αλλά και χτίσιμο σιγά σιγά των ονείρων για τη ...

Ο άνθρωπος ήθελε πάντα να ακούει, μα και να λέει, ιστορίες. Η αφήγηση –πιστεύω- πως κατά κάποιο τρόπο είναι συνυφασμένη με την ίδια την ουσία της ζωής. Ίσως γιατί «αφηγούμαι» σημαίνει «κατανοώ» και «παρακολουθώ» σημαίνει συμπάσχω. Κάπως έτσι, για κάποιον τέτοιο λόγο ξεκινά ο άνθρωπος να συνθέτει ιστορίες. Μύθους, θρύλους, παραμύθια, έπη… Μυθιστορήματα. Το μυθιστόρημα γεννιέται από την ανάγκη να γίνουν τα πάθη του άλλου δικά μου. Αυτό που έχει κάποτε συμβεί, να μπορέσω εγώ τώρα να το κατανοήσω. Κι αν είναι κάτι δυσάρεστο ή να το ξορκίσω ή να προσπαθήσω να μην φτάσει σε μένα. Αν είναι πάλι κάτι καλό τότε να ακολουθήσω κι εγώ το δρόμο που θα με κάνει κάτι παρόμοιο να ζήσω. Τα πρώτα μυθιστορήματα του Δυτικού Πολιτισμού είναι τα Ομηρικά Έπη. Κάπου εκεί, στο ξεχασμένο λιμάνι της Αυλίδας ξεκινά η αφηγηματική περιπέτεια της Δύσης. Και η πρώτη μυθιστορηματική ηρωίδα δεν πρέπει να είναι άλλη από την Ιφιγένεια. Αλλά από τότε μέχρι την εποχή μας πολλά έχουν αλλάξει. Και μπορεί το πρώτ...

Δυο χρόνια μετά το ΜΥΣΤΙΚΟ ΗΤΑΝ Η ΖΑΧΑΡΗ, που αγαπήθηκε τόσο, η Τέσυ Μπάιλα επανέρχεται με μια δυνατή κοινωνική ιστορία: Κύριο πρόσωπο του βιβλίου είναι ο Μιχάλης γιος του Καπετάν-Βαγγέλη και της Βιργινίας που ξεκίνησε τη ζωή του στο Πορτ Σάιντ της Αιγύπτου. Η ζωή του κυλούσε μέσα στη γοητευτική νωχέλεια του ανατολίτικου τοπίου, και την οικογενειακή θαλπωρή, ώσπου μια αναπάντεχη απώλεια αναγκάζει την οικογένεια να επαναπατριστεί στη Σαντορίνη. Στο νησί ο Μιχάλης θα γνωρίσει την αληθινή φιλία στο πρόσωπο του Αρτέμη. Τα μετέπειτα χρόνια του Μιχάλη θα στιγματιστούν από τη φτώχεια και τον αγώνα της επιβίωσης. Έτσι θα οδηγηθεί στον Πειραιά κι από εκεί στην κόλαση των βελγικών ανθρακωρυχείων, ακολουθώντας τη μοναχική πορεία του μετανάστη. Εκεί ο νεαρός Μιχάλης θα ανδρωθεί, γνωρίζοντας τη συντροφικότητα και την πικρή γεύση της κοινωνικής αδικίας κάτω από το πέπλο του θανάτου, που βάφει τη ζωή του με το μαύρο του κάρβουνου-και κλείνει τον κύκλο αυτόν με μια ακόμη απώλεια. Ωριμότερος θα...

Ευχαριστώ πολύ τον Βασίλη Μόσχη για την τόσο ουσιαστική κριτική του για το:"Ουίσκι μπλε" ”Ανήφορος όλη η ζωή μας τελικά θα είναι. Ανήφορος κακοτράχαλος… Και μήπως τι άλλο θα μπορούσε να είναι;” Με χαροποιεί ιδιαίτερα το γεγονός ότι στο μυθιστόρημά της Τέσυς Μπάιλα “Ουίσκι Μπλε” οι ήρωες είναι οι απλοί άνθρωποι, άνθρωποι του μεροκάματου, οι κυνηγοί της ελπίδας για μια καλύτερη ζωή, οι άνθρωποι που συνεχίζουν να κουβαλούν τα όνειρά τους ακουμπώντας τα στην καθημερινή τους δυστυχία. Το να γράφεις ιστορία δεν είναι μόνο η αναδίπλωση των γεγονότων, πραγματικών η μη, όπως τα περιγράφει ένας “επαγγελματίας” ιστορικός, σε ένα εγχειρίδιο, σε μια εφημερίδα, σε έναν τόμο. Η πραγματική ιστορία μιας χώρας είναι όπως την βίωσε ο απλός άνθρωπος, μέσα στην καθημερινότητά του, μέσα στις προσπάθειες και τις αγωνίες του, στα όνειρα του, στις χαμένες ζωές, στα κουρασμένα βήματα ενός ήρωα της ζωής, όποιου ήρωα, που ανασαίνει δίπλα σε παράγκες, σε χαμόγελα, και παράθυρα με πολύχρωμα γεράνι...

Ο Δημήτρης Στεφανάκης γράφει στην Athens Voice για το "Ουίσκι μπλε" Τούτη τη φορά καλειδοσκοπεί τη μεγάλη Ελλάδα, την Ελλάδα της διασποράς. Η Κρήτη γίνεται Πορτ-Σάιντ και από τον Πειραιά και τη Σαντορίνη η δράση επεκτείνεται μέχρι τη Νέα Υόρκη και τα ανθρακωρυχεία του Βελγίου. Άνθρωποι και γεγονότα στροβιλίζονται γύρω από τον ολοκληρωτικό πρωταγωνιστή τους, τον Μιχάλη, αυτό τον σύγχρονο Οδυσσέα με το πάθος της περιπέτειας. Η θαλασσινή ψυχή του ανατροφοδοτείται από το γαλάζιο στοιχείο αλλά και από την πεποίθηση πως τα δικά του σύνορα μόνο ο ίδιος μπορεί να τα θέσει – σύνορα στον έρωτα, στο όνειρο, στην πατρίδα του αλλά και στους ανθρώπους της. Τα μεγάλα λιμάνια, η φτώχεια αλλά και η ζεστασιά του μεσογειακού κόσμου, τα γκρίζα τοπία της βόρειας Ευρώπης και οι σκληρές μνήμες από κάθε σταθμό της ζωής του, τον ακολουθούν μέχρι την τελευταία σελίδα, όπου σοφά η συγγραφέας δεν συμβιβάζεται με την εύκολη λύση ενός τέλους. Η Τέσυ Μπάιλα αφήνει ανοιχτό παράθυρο στη φαντασία μας, πρ...

Η συγγραφέας Αφροδίτη Βακάλη γράφει για το "Ουίσκι μπλε" και την ευχαριστώ πολύ γι αυτή την τόσο κολακευτική προσέγγισή της. ΟΥΙΣΚΙ ΜΠΛΕ, η αίσθηση αυτή της ελευθερίας που νιώθει κάθε ναυτικός μονάχα πάνω στο καράβι του και το ουίσκι, η συντροφιά και η παρηγοριά του, τις μέρες και τις νύχτες των ατέλειωτων ταξιδιών. Κυριολεκτικός και ταυτόχρονα αλληγορικός ο υπέροχος αυτός τίτλος του νέου βιβλίου της Τέσυ Μπάιλα, μέσα στο οποίο παρακολουθούμε με αμείωτο ενδιαφέρον τα ταξίδια του πρωταγωνιστή της, Μιχάλη, στη ζωή και στην απέραντη, μεθυστική θάλασσα. Η λαχτάρα κι ο πόνος μαζί ! Συμπορεύονται χέρι με χέρι στον αγώνα που κάνει η μεταπολεμική Ελλάδα να χορτάσει την πείνα της, να ορθοποδήσει, να προχωρήσει μπροστά. Μια μυθιστορηματική ματιά στην ιστορία της χώρας μας κατά τον προηγούμενο αιώνα και μέσα από την προσωπική «οδύσσεια» του Μιχάλη, βλέπουμε τις περιπέτειες μια ολόκληρης γενιάς που αγωνίζεται να σταθεί στα πόδια της. Δίπλα στον πρωταγωνιστή της, τοποθετεί η συγγραφέ...

Της  Τζένης Μανάκη : Με την δική μου ματιά Το '' Ουίσκι μπλε'' της Τέσυς Μπάιλα έχει κάτι από την αύρα των μεγάλων σύγχρονων δραματουργών του θέάτρου , όπου κυριαρχεί ο θάνατος , ο χρόνος που κυλάει σε βάρος των βασανισμένων υπάρξεων των ηρώων , των οποίων οι ελπίδες ματαιώνονται , μόνο που εδώ, δεν υποτάσσονται σ΄αυτή την ματαίωση , αναγεννώνται για να συνεχίσουν τον κύκλο μιας νέας πορείας μέσα στον χρόνο. Η συγγραφέας μέσα από την κινηματογραφική περιγραφή ρεαλιστικών , σκληρών μερικές φορές εικόνων αφήνει να ξεχυθεί ο γνωστός λυρισμός της , σαν μελωδία μελαγχολικής μουσικής που γλυκαίνει την ψυχή του αναγνώστη . Ο ουρανός, η θάλασσα, κυρίως η θάλασσα , το καράβι , η ταξιδιάρικη ελληνική ψυχή , που αναγκάζεται ν΄απαρνηθεί την ομορφιά του τόπου της , να βυθιστεί στην μαυρίλα της μίνας της Μαρσινέλ , να γευτεί ακόμη κι εκεί την ζεστασιά της φιλίας, να καταπνίξει τον ασίγαστο πόθο για έναν έρωτα που θα εμπόδιζε τον νόστο , να δεθεί με μια αληθινή αγάπη , να δαμ...

Ο σύγχρονος Οδυσσέας ονομάζεται Μιχάλης, γιος της Βιργινίας και του καπετάν Βαγγέλη. Το οδοιπορικό του ξεκινά από το Πορτ Σάιντ κι η ανάγκη τον φέρνει στη Σαντορίνη και τον Πειραιά των πρώτων μεταπολεμικών χρόνων. Ακολουθώντας το όνειρο για μια καλύτερη ζωή θα δοκιμαστεί στα ανθρακωρυχεία της πόλης Μαρσινέλ στο Βέλγιο και στις αποβάθρες του λιμανιού της Νέας Υόρκης, προτού αποδεχτεί αμετάκλητα τη θαλασσινή του μοίρα. Θα αναζητήσει τη δική του Πηνελόπη στο πρόσωπο της Εριέττας, θα συνοδοιπορήσει με παράξενους συντρόφους όπως ο Αρτέμης και ο Αποστόλης, θα δει να ανοίγουν και να κλείνουν κύκλοι ζωής στη μεγάλη σκηνή του κόσμου Σε αυτό το έπος της φτώχιας και του καθημερινού αγώνα πρωταγωνιστεί η ελληνική ψυχή ζυμωμένη με τη θάλασσα στη θέα της οποίας ο απλός άνθρωπος βρίσκει ξανά τη δύναμη να ονειρεύεται. Το «Ουίσκι μπλε» είναι μια μυθιστορηματική ματιά στον αιώνα που αφήσαμε πίσω μας, στις μικρές και μεγάλες στιγμές που συνθέτουν την οδύσσεια ενός νεοέλληνα. http://www.psichogios.gr/...