Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2021

H Νατάσα Μουτούση γράφει για «Το Πορτρέτο της σιωπής»

 

ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ η άποψη της Νατάσας Μουτούση για το βιβλίο «Το Πορτρέτο της σιωπής» – Τέσυ Μπάιλα – Εκδόσεις Εναστρον

"ΤΟ ΠΟΡΤΡΕΤΟ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ"

ΤΕΣΥ ΜΠΑΙΛΑ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΝΑΣΤΡΟΝ

Αναρωτιέμαι πως να περιγράψω με λέξεις τις εντυπώσεις μου από το συγκλονιστικό αυτό βιβλίο της αγαπημένης μου Τέσυς Μπάιλα.  Έχοντας διαβάσει όλα τα βιβλία της εκτός αυτού, του πρώτου,  ήταν θέμα χρόνου να έλθει κι αυτό στα χέρια μου.  Διαπίστωσα ότι η δυναμική που έχει η πένα της αποδεικνύεται περίτρανα από το πρώτο της αυτό πόνημα.

Η έμφυτη ευαισθησία της είναι έκδηλη,  όπως και η απέραντη αγάπη της για την ποίηση που αποτυπώνεται σε κάθε έργο της.  Η άλλη μεγάλη αγάπη της για τη θάλασσα, αισθητή πάντα,  κυματίζει άλλοτε ήρεμα και άλλοτε φουρτουνιασμένα και "βρέχει" με την αλμύρα της κάθε σελίδα.

Οι τέχνες,  η ειδοποιός διαφορά στα έργα της λογοτέχνιδας, με τη φωτογραφία και τη μουσική να αγγίζουν τις ευαίσθητες χορδές των συναισθημάτων του αναγνώστη.  Ολοζώντανες εικόνες της φύσης με έντονες τις μυρωδιές λεμονανθού και αγριολούλουδου καθώς και μοσχολίβανου και θυμιατού, σε συνδυασμό με τη μελωδία του βιολιού, ενεργοποιούν τις αισθήσεις και τις κάνουν να χορεύουν σε ξέφρενο ρυθμό.

Ο αναγνώστης βιώνει την κοσμική ζωή καθημερινών ανθρώπων με τα απροσδόκητα συμβάντα. Ζει τις κατανυκτικές σκηνές μέσα στην απόκοσμη ατμόσφαιρα της μοναστικής ζωής στην Αθωνική Πολιτεία, οι οποίες αποδίδονται άριστα από τη γυναικεία γραφή. Και ο θαλασσινός αέρας πνέει ακατάπαυστα και μεταφέρει τον μελωδικό ήχο του βιολιού απ’ άκρη σ’ άκρη.

Γινόμαστε κοινωνοί της υπαρξιακής ανησυχίας του κεντρικού ήρωα, του Γιάννη, ο οποίος φυλλομετράει τις σκέψεις του, τις φιλτράρει και επιλέγει τον ασκητισμό που ρέει μέσα στη σιωπή. Αναχωρεί για το Άγιο Όρος. Ως δόκιμος στην αρχή και, μετά το τελετουργικό, ως μοναχός Χριστόφορος. Η ανενδοίαστη επιλογή της σιωπής από τη φλυαρία!!!

"……επέλεξα μόνος μου τη σιγή από τη φλυαρία και το βουητό της ζωής. Δέχτηκα να γίνω ο μουσικός της σιωπής, ο μουσικός της ιερής γαλήνης αλλοτινών ήχων".(σελ.62)

"Μόνος απέναντι στο πέλαγος!  Να αποκρυπτογραφώ την θαλασσινή ομορφιά κι η ζωή μου να παίρνει κάτι απ’τον αγέρα της!"(σελ.62)

Κυριαρχεί η σιωπή στο κατάλληλο περιβάλλον και λειτουργεί ως φιλοσοφικός πυλώνας. Πώς μπορεί να αγγίξει ο μουσικός τη σιωπή με τη μελωδία και να φτιάξει την εικόνα, το πορτρέτο της; Το Πορτρέτο της Σιωπής;  Μπορεί ο μουσικός να λειτουργήσει όπως οι άλλοι καλλιτέχνες, οι ζωγράφοι και φωτογράφοι; Και ποια η θέση του μοναχισμού στη ζωή του ανθρώπου; Ακολουθεί κανείς τον μοναχισμό αποκλειστικά από την βαθιά πίστη του στον Θεό, την ανάγκη του να εξαγνιστεί, ή είναι μία διέξοδος που επιζητεί για την προσωπική αυτοδιάθεσή του,  για τον μονόδρομο προς την αυτογνωσία; Και οι νοσταλγικές σκέψεις;  Παραμένουν οι αναμνήσεις αποκοιμισμένες ή κάνουν επίσκεψη απρόσκλητες και δημιουργούν ρωγμές στη γαλήνη της ψυχής;

"Τόσα χρόνια είχε πιστέψει ότι όλα αυτά ανήκαν στο παρελθόν. Ότι τα είχε αφήσει οριστικά πίσω του. Να όμως τώρα που η ζωή επέστρεφε ολοζώντανη μπροστά του και γύρευε τη θέση της πάλι. Διεκδικούσε την ταυτότητας της, το παρελθόν και το μέλλον του".(σελ.131)

"Η νοσταλγία έχει πάντα γεύση αλμυρή. Είναι γεμάτη αλμύρα, λύσσα! Μα σαν μείνει πάνω στη ψυχή για πολύ,τότε την οξειδώνει. Σκουριάζει μέχρι που σπάει. Γίνεται θρύψαλα,σκόνη που διαλύεται".(σελ.316)

Και ο ρόλος της παροπλισμένης λογικής όσον αφορά τον έρωτα;Ο έρωτας και ο πόθος βυθίζονται στη λήθη; Ή βρίσκουν χαραμάδες να τρυπώσουν και να διαταράξουν την εσωτερική ισορροπία, τη γαλήνη; Πόσο μετέωρος βρίσκεται ο άνθρωπος μετά μία οδυνηρή αποκάλυψη που αλλάζει τα κεκτημένα;

"Κι απέμεινε ο ίδιος μία πληγή ανοιχτή με την ηδονή να δονεί τις δεήσεις του απέναντι στον δημιουργό του και τον πόθο, απαθή και περιπαικτικό, να γελά πίσω από τους όρκους του!"(σελ.261-262)

 

Φωτό: Νατάσα Μουτούση

Σε άλλο σημείο: "Βούιζε ο άνεμος. Κρυμμένα μυστικά, όνειρα ανεκπλήρωτα, πόθοι και αλήθειες τυλιγμένες την αυταπάτη του, όμοια αποδημητικά πουλιά που γύριζαν από ένα μακρινό ταξίδι, αναζητούσαν στην κατάλευκη φωλιά μία καλοκαιρινή αγκαλιά να ξαποστάσουν".(σελ.308)

Ο αποφασισμένος μοναχός Χριστόφορος, ο καλόκαρδος πατέρας Ευδόκιμος, ο παράξενος δόκιμος μοναχός Ιάκωβος. Στον αντίποδα, η Φωτεινή, ο Νικήτας, η Κατερίνα, η Αγγελίνα και η Μαρίνα είναι μερικά από τα πρόσωπα που συνθέτουν μία πρωτότυπη ιστορία. Όλοι άψογα ηθογραφημένοι χαρακτήρες που πρωταγωνιστούν σε αυτή την κοινωνική μυθιστορία με συγκινητικές αισθηματικές και βαθιά φιλοσοφικές προεκτάσεις.

Αποφεύγοντας να αποκαλύψω την ευφάνταστη πλοκή, προτίμησα να παραθέσω σκέψεις και μερικά αποσπάσματα από τα αναρίθμητα που συνέλεξα κατά τη μελέτη - ανάγνωση.

"Το Πορτρέτο της Σιωπής" είναι μία αναγνωστική μυσταγωγία. Μία μαγευτική αφήγηση όπου τα ερωτήματα, που διεγείρονται αφειδώς, στροβιλίζονται στο νου που μπαίνει στη διαδικασία αχαλίνωτου προβληματισμού. Ένα πολυεπίπεδο βιβλίο, με μία άρτια δομή,  έναν γλαφυρότατο ποιητικό - μελωδικό λόγο και μία λυρική γραφή με εκφραστικά μέσα που απαιτούν μέθεξη του αναγνώστη.

Τέσυ Μπάιλα, περιμένουμε εναγωνίως το νέο σου βιβλίο!


ΠΗΓΗ: ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Νατάσα Μουτούση

Δεν υπάρχουν σχόλια: