Τέσυ Μπάιλα

Διαβάζοντας το βιβλίο της κ. Μπάιλα, το βρήκα εξαιρετικό. Λάτρεψα τον τρόπο που αφήνει πάνω στο λευκό χαρτί κάθε λέξη, δημιουργώντας εικόνες, αρώματα, σκέψεις, συναισθήματα, μελωδίες. Η ποιητική της γραφή στην απόδοση του κειμένου μού δημιούργησε την επιθυμία να διαβάζω κάθε σελίδα αργά και με μεγάλη προσοχή, φοβούμενος μη χάσω τη μελωδία των λέξεων! Από τη στιγμή που πήρα το «Τις νύχτες έπαιζε με τις σκιές» στα χέρια μου έμεινα στο εξώφυλλο...μου έκανε εντύπωση που η συγγραφέας επέλεξε ένα πίνακα του Μονέ. Διαβάζοντας τις πρώτες του σελίδες με γοήτευσε ο λυρισμός, η ποιητικότητα, οι Κρητικοί ιδιωματισμοί...εικόνες και πρόσωπα εμφανίζονταν μπροστά μου. Οι λέξεις γινόντουσαν χρώμα, εικόνες φιγούρες που πέρναγαν μπροστά μου. Δυνατή ιστορία που βεβαιώνει πως ο Θεός δεν αφήνει κανένα πλάσμα του μόνο και χωρίς την παρουσία του. Στη ζωή του Ανέστη άνθρωποι όπως ο παππούς Λεωνίδας, η θεία Λουλουδιά, η θετή αδελφή του η Μυρσίνη, η κυρά Ευτέρπη, η Χριστίνα, ο Δημήτρης αλλά κυρίως η Ισιδώρα κ...

Όσοι γνωρίζουν πρώτη φορά την συγγραφέα, Τέσυ Μπάιλα, θα ενθουσιαστούν, εκείνοι που την ξέρουν, απλά θα επιβεβαιώσουν πως πρόκειται για μια από τις κορυφαίες παρουσίες στη σύγχρονη νεοελληνική λογοτεχνία. Το νέο της μυθιστόρημα με τίτλο «Τις νύχτες έπαιζε με τις σκιές», εκδ. Ψυχογιός, αποτελεί άλλο ένα εξαιρετικό βιβλίο της Τ.Μπάιλα στο οποίο συμφύρονται όλα εκείνα τα ζωτικά στοιχεία για την ανθρώπινη ύπαρξη -έρωτας, φιλία, αγάπη- πλεγμένα αριστοτεχνικά όμως στον ιστορικό ιστό μιας ξεχωριστής περιόδου για την Κρήτη και την Ελλάδα –από τα τραγικά γεγονότα στο Μεγάλο Κάστρο στις 25 Αυγούστου του 1898, την Ένωση της Κρήτης το Δεκέμβρη 1913, ως τα χαρακώματα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο κεντρικός ήρωας, ο Ανέστης γέννημα-θρέμμα αυτής της πολυτάραχης περιόδου έχει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που δικαιολογημένα τον αναδεικνύουν σε «επαναστάτη» της ζωής. Ένας άνθρωπος που μετουσιώνει τα ανυπέρβλητα εμπόδια της ζωής του σε τέχνη. Εκείνη την πρωτογενή μορφή τέχνης που του δίδαξαν ο Λεω...

Ένα πολύ ξεχωριστό μυθιστόρημα της Τ. Μπάιλα που κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό, είναι το «Τις Νύχτες Έπαιζε Με Τις Σκιές».       Αφηγείται τη ζωή του Ανέστη, ενός μεγάλου ζωγράφου που γεννήθηκε κοντά στο Ηράκλειο της Κρήτης, το 1898. Η δύσκολη γέννα, υπήρξε η αιτία του θανάτου της μητέρας του, της Δαναής, κάτι που προκάλεσε την οργή και την απέχθεια του πατέρα του προς το νεογέννητο. Ευτυχώς γι’ αυτόν, ο Ανέστης είχε τον παππού Λεωνίδα και τη θεία Λουλουδιά, που τον μεγάλωσαν με αγάπη και τον προστάτευαν-όσο μπορούσαν-από την οργή του πατέρα του, που όσο περνούσε ο καιρός γινόταν όλο και πιο αγροίκος. Ο μόνος άνθρωπος που μπορούσε να τον ηρεμήσει, η Δαναή, είχε φύγει από τη ζωή. Μάλιστα, δεν έβλεπε με καθόλου καλό μάτι την κλίση και την αγάπη που είχε ο γιος του για τη ζωγραφική. Όταν έφτασε στην εφηβεία, απηυδισμένος από την κακομεταχείριση, το έσκασε από το πατρικό του και πήγε στα Χανιά. Και μάλιστα έτυχε η μέρα εκείνη να είναι η 1 η  Δεκ...

“Άγριες θάλασσες» και «Τις νύχτες έπαιζε με τις σκιές» – εκδόσεις Ψυχογιός Η  Τέσυ Μπάιλα  εργάζεται στο χώρο της λογοτεχνίας πολλά χρόνια. Και δεν χρησιμοποιώ το ρήμα «εργάζομαι» τυχαία. Είναι εργάτης του λόγου και της γραφής, δουλεύει με μαεστρία στο πεδίο αυτό. Είναι μια συγγραφέας που, όταν δεν αρκείται να γράφει τα δικά της βιβλία, γράφει κείμενα και μελέτες για τα βιβλία των άλλων, τα οποία εντωμεταξύ έχει φροντίσει να τα μελετήσει∙ διότι δεν διαβάζει απλώς η Τέσυ, μελετάει, εμβαθύνει. Συνεργάζεται με λογοτεχνικούς ιστότοπους και εφημερίδες και θεωρώ πως, η γραφή της είναι από τις πιο έγκυρες και σοβαρές τόσο στο πεδίο της παρουσίασης ενός βιβλίου όσο κυρίως στο δύσκολο έργο της κριτικής. Συνομιλεί με πεζογράφους και ποιητές εκμαιεύοντας από αυτούς λόγια και σκέψεις τα οποία φιλοσοφούν γενικότερα τη λογοτεχνία, δεν περιορίζονται στα στενά όρια της συνέντευξης∙ κατά κάποιο τρόπο η Τέσυ «προσφέρει» στον συνομιλητή της μια λευκή κόλλα χαρτί και η ίδια σιωπά με σεμνότη...

Φωτογραφία: Άγγελος Πετρουλάκης Ο πόλεμος κόβει τις κλωστές  που συγκρατούν τη ζωή μας.  Εμείς γινόμαστε μαριονέτες στα χέρια του.  Και μάθαμε να βλέπουμε τις κινήσεις της μαριονέτας, αλλά δεν μπορούμε να δούμε ποια χέρια  κρατούν τα σχοινιά και τις ρυθμίζουν… γράφει ο   Άγγελος Πετρουλάκης Ο κόσμος τού μυθιστορήματος ενίοτε αντιγράφει τη ζωή, αλλά συχνά και η ζωή αντιγράφει πολλές από τις πτυχές του. Όταν ο συγγραφέας δίνει στη μυθοπλασία όλα τα δομικά στοιχεία τού ρεαλισμού, όπως η Τέσυ Μπάιλα στο τελευταίο της μυθιστόρημα «Τις νύχτες έπαιζε με τις σκιές», τότε το οικοδόμημα γίνεται στέρεο και, όπως στην περίπτωση της Μπάιλα, ιδιαίτερα γοητευτικό. Ένα μυθιστόρημα που εξελίσσεται σε τρία επίπεδα: στην Αμμουδάρα, μια ακτή τής Κρήτης, στον Πειραιά και στο μέτωπο της Μακεδονίας κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Πίσω από την Αμμουδάρα, στο φόντο, το Ηράκλειο και τα Χανιά, με τη συγγραφέα να δίνει με πειστικές πινελιές σημαντικά ψήγματα των δραματικών γεγο...

Φωτογραφια: Θάλεια Κουνούνη Η αγαπημένη φίλη και συγγραφέας Θάλεια Κουνούνη γράφει για ΤΙΣ ΝΥΧΤΕΣ ΕΠΑΙΖΕ ΜΕ ΤΙΣ ΣΚΙΕΣ "Όταν δεν μπορείς να σώσεις τον άνθρωπο, σώζεις τη μνήμη. Ακινητείς τις σκιές που αφήνει πίσω της η οδύνη του σε ένα λευκό πανί και αφήνεις τις επόμενες γενιές να κρίνουν τους πρωταγωνιστές της Ιστορίας. Η ζωή στα χαρακώματα, ο θάνατος πίσω από τοίχους μοναξιάς. Αυτοί που κυνηγούν την ευτυχία μέσα από μαύρους ουρανούς κι αυτοί που διώχνουν την αγάπη που είναι δίπλα τους, γιατί δεν αντέχουν τις σκιές που γεννά το φως της. Αντιφάσεις. Ρεαλισμού και παγιδευμένης ελπίδας. Κι ο φόβος ως μια τεράστια σκιά από πάνω τους, μέσα τους, παντού! Χανόμαστε στην ομορφιά που ξεχύνεται από τον πίνακα του Μονέ και μετά ανοίγουμε το βιβλίο. Μέσα από τη γραφή και την τέχνη της Τέσυ Μπάιλα , ο καθένας με τον δικό του τρόπο, ανακαλύπτουμε τι έχει τη δύναμη να παλέψει μ’ αυτή τη σκιά και να την κάνει σύμμαχό της. Για τη ζωή. Και για τον άνθρωπο".

Κάπου κοντά στο Ηράκλειο της Κρήτης, το 1898, ένα αγόρι γεννιέται. Η μητέρα του πεθαίνει στη γέννα κι έτσι αυτό θα μεγαλώσει με τις φροντίδες του παππού και της θείας του, αλλά και με την αλλοπρόσαλλη και βίαιη συμπεριφορά του πατέρα του. Από τον παππού του θα μυηθεί στα μυστικά των χρωμάτων και στις δικές του ζωγραφικές συνθέσεις θα ανακαλύψει πρώτα τη διέξοδο διαφυγής από την πατρική καταπίεση και στη συνέχεια τον τρόπο να μπορεί ο ίδιος να εκφράζει συναισθήματα και ιδέες. Θα δραπετεύσει από τον πατρική ασφυξία, θα αναζητήσει τη δική του μοίρα πρώτα σε άλλη πόλη του νησιού, μετά στην Αθήνα όπου και θα καταφέρει να εγγραφεί στην Ανώτερη Σχολή Καλών Τεχνών. Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος θα τον ωριμάσει και θα του προσφέρει κι άλλες εμπειρίες αναστοχασμών και κοινωνικοποίησης. Δίπλα του θα βρεθεί ένα πιστός μα απρόβλεπτος συναισθηματικά φίλος, ενώ οι γυναίκες άλλοτε θα του χαρίζουν ό,τι δεν γνώρισε ως παιδί κι άλλοτε αυτό που ονειρεύεται ως άντρας. Μα πάντα η ζωγραφική παραμένε...

ΤΙΣ ΝΥΧΤΕΣ ΕΠΑΙΖΕ ΜΕ ΤΙΣ ΣΚΙΕΣ Κυκλοφορεί στις 7/2/19 από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ, με τον πίνακα του Claude Monet, "The Gorge at Varengeville", έργο του 1892, στο εξώφυλλο. Λίγα λόγια για το βιβλίο: Τη στιγμή που η Δαναή χάνεται στη γέννα, ο άντρας της ο Γιώργης, μαγνητισμένος από την Κίρκη του Κάστρου και από τις χάρες της, αμελεί να γυρίσει και μόλις που διαφεύγει από τη σφαγή των χριστιανών από τους Τουρκοκρητικούς στο μεγάλο Κάστρο, τον Αύγουστο του 1898. Είναι η στιγμή όπου γεννιέται ο ήρωας ενός ολόκληρου κόσμου. Και μαζί του η Κρητική Πολιτεία, που λίγα χρόνια αργότερα θα οδηγήσει στην Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Αυτός είναι ο αιώνας του ζωγράφου, του Ανέστη, και η ιστορία του είναι η διαδρομή πολλών ανθρώπων, που έζησαν και πέθαναν μέσα στις σελίδες ενός βιβλίου. Δεν είναι μόνο ο Ανέστης που παρασύρει τον αναγνώστη στις ατραπούς μιας ανεξήγητης μοίρας, είναι κι εκείνοι που συνδέονται μαζί του με δεσμούς αίματος –ο παππούς Λεωνίδας, η θεια-Λουλουδιά, η Μυρσί...

Ο νέος κύκλος συζητήσεων της Λέσχης Ανάγνωσης των εκδόσεων ΨΥΧΟΓΙΟΣ αρχίζει σε λίγες μέρες. Συγκεκριμένα θα διαρκέσει από τις 17/10/18-30/1/19. Αυτή τη τη φορά θέμα της λέσχης είναι το ελληνικό ιστορικό μυθιστόρημα και θα συζητηθούν τα παρακάτω βιβλία: 1) Ιστορία δίχως όνομα. Στέφανος Δάνδολος  17/10/18 2)  "Γυναίκες της μικρής πατρίδας" Θοδωρής Παπαθεοδώρου  7/11/18. 3)  Αθηνά, Ευτυχώς που δε γεννήθηκα όμορφη, Κώστς Καρακάσης  19/12/18. 4)  Η αγαπητικιά, Σόφη θεοδωρίδου  9/1/19. 5)  Οι κόρες της Ελλάδας1 Η επιστροφή, Φιλομήλα Λαπατά . 30/1/19. 6)  "Γινάτι" Γιάννης Καλπούζος  20/02/19 Όλες οι συναντήσεις της Λέσχης θα γίνονται στον φιλόξενο χώρο του Βιβλιοπωλείου των εκδόσεων ΨΥΧΟΓΙΟΣ, Εμμ. Μπενάκη 13-15. Δηλώστε συμμετοχή στο pr@psichogios.gr Σας περιμένουμε!

«Σπαρακτικά στεγνά λένε πως μένουν τα μάτια των ανθρώπων στον μεγαλύτερο πόνο». Με αυτή την τραγικά σπαρακτική αλήθεια η Τέσυ Μπάιλα αρχίζει μια απόλυτα πρωτότυπη διήγηση, όπου η μυθιστορηματική φαντασία ενώνεται με απόλυτη φυσικότητα με την ιστορική αλήθεια. Κάθε κεφάλαιο γεννάει την αγωνία μιας μυθιστορηματικής εξέλιξης, ενώ περιγράφει γεγονότα που σφράγισαν την Ιστορία της Ελλάδας. Εκείνο που κάνει τις «Άγριες θάλασσες» ένα πολύτιμο κείμενο είναι που σε κάθε ιστορικό γεγονός αναφαίνεται ότι στο βάθος πρωταγωνιστεί ο πόνος του ανθρώπου, η πληγωμένη του καρδιά. «Για εκείνον σκλαβιά σήμαινε να μένει ο άνθρωπος στις ώρες του μεγάλου κινδύνου με σταυρωμένα τα χέρια και να περιμένει τη σωτηρία».

Ξεκινάμε σε λίγες ημέρες και σας περιμένουμε για να συζητήσουμε παρέα για τα σημαντικά λογοτεχνικά έργα της σύγχρονης εποχής, από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ - PSICHOGIOS PUBLICATIONS , βιβλία που αγαπήσαμε, έτυχαν της παγκόσμιας αποδοχής και βραβεύτηκαν. Ο πρώτος κύκλος στην Λέσχη Ανάγνωσης των Εκδόσεων Ψυχογιός ξεκινάει τον Φεβρουάριο και τελειώνει τον Μάιο. Συντονίζει η συγγραφέας  Τέσυ Μπάιλα . Στις έξι προγραμματισμένες συναντήσεις, διάρκειας μιάμισης ώρας η καθεμία, θα συζητηθούν τα παρακάτω βραβευμένα λογοτεχνικά βιβλία: Ο θεός των μικρών πραγμάτων (1997) Η ζωή του Πι (2002) Τα παιδιά του μεσονυκτίου (2001) Το τοτέμ του λύκου (2008) Η περίπτωση Φίνκλερ (2011) Το μονοπάτι για τα βάθη του Βορρά (2015) Όλα τα βιβλία που έχουν επιλεχθεί αποτελούν σημαντικότατα λογοτεχνικά έργα της σύγχρονης εποχής και έχουν τύχει παγκόσμιας αποδοχής, κάτι που αποδεικνύεται από τις βραβεύσεις τους. Οι συναντήσεις θα πραγματοποιούνται στο βιβλιοπωλείο των Εκδόσεων Ψυχογιός (Εμμ. ...

Άγριες Θάλασσες: Μια μυθιστορηματική μαρτυρία για τότε που οι ψυχές ήταν φτιαγμένες από ακριβό μέταλλο∙ τότε που την Ιστορία την έγραφαν οι απλοί άνθρωποι.Στις άγριες θάλασσες της κατεχόμενης Ελλάδας υπάρχει ένα μυστικό ελευθερίας που το γνωρίζουν μόνο οι γενναίοι. Η «Ευαγγελίστρια», το καΐκι της διαφυγής, δε μεταφέρει ανθρώπους∙ μεταφέρει την ελπίδα της εθνικής ξαστεριάς στην πιο σκοτεινή στιγμή της σύγχρονης Ιστορίας. Κατακτητές και πατριώτες, διώκτες και κυνηγημένοι, όλοι τους στρατευμένοι σ’ έναν πόλεμο που θα κρίνει το μέλλον του κόσμου.Από τον ασυμβίβαστο καπετάν Μιλτιάδη Χούμα μέχρι την καρτερική Ελένη του, μικροί και μεγάλοι ήρωες στροβιλίζονται σ’ ένα έπος που εκτυλίσσεται στην πανάρχαια θάλασσα του Ομήρου. Τι απέμεινε από αυτή τη φοβερή αντάρα; Μνήμες και βοές μέσα στον χρόνο αλλά και η ζωή αυτών των ανθρώπων, πλούσια σε ιδανικά, σε όνειρα, σε έρωτες και πάθη. Ζωή μοιρασμένη σε επεισόδια που θα αδυνατούσε να συλλάβει και η πιο τολμηρή φαντασία. Στη Μουσική Εγκυκλοπαίδεια, ...

Ιστορίες για να θυμάσαι Γράφει ο Μιχάλης Τζανάκης // Τέσυ Μπάϊλα «Το μυστικό ήταν η ζάχαρη», εκδ. Ψυχογιός Το μυθιστόρημα της Τέσυς Μπάιλα, «Το μυστικό ήταν η ζάχαρη», ο αναγνώστης δε θα το διαβάσει απλά, αλλά θα το γευτεί, θα το ακούσει, θα το μυρίσει θα το ακουμπήσει. Είναι ανάγνωσμα πάσης αισθήσεως και παντός συναισθήματος. Δε  θα μπορούσε να είναι και διαφορετικά με τόση Κρήτη που εμπεριέχει το έργο. Κάποτε ρώτησαν το σπουδαίο Μίκη Θεοδωράκη ποια είναι η διαφορά του γνήσιου λαϊκού τραγουδιού με το ελαφρό τραγούδι. Ο μεγάλος συνθέτης είχε απαντήσει: «Το λαϊκό τραγούδι είναι αυτό που σε κάνει να θυμάσαι και το ελαφρό αυτό που σε κάνει να ξεχνάς». Επεκτείνοντας τη λογική της ερώτησης αλλά και της απάντησης πέρα του τραγουδιού σε κάθε είδους τέχνη και ειδικά στη λογοτεχνία νομίζω η απάντηση θα είναι ίδια. Η πραγματική λογοτεχνία σε κάνει να αναθυμάσαι ενώ η επιδερμική και επιπόλαια σε κάνει να ξεχνάς. Υπ’ αυτήν την έννοια λοιπόν έχουμε ένα κείμενο όχι μόνο υψηλής...

«Άγριες Θάλασσες» της Τέσυς Μπάιλα, Εκδόσεις Ψυχογιός  γιατί «Η ανάγνωση των καλών βιβλίων είναι σαν τη συνομιλία με τους τελειότερους ανθρώπους του παρελθόντος»  (René Descartes) «Κι εκεί, με τον αγέρα να χτυπά κατάσαρκα την πλώρη του καϊκιού, με τη θάλασσα να σφυροκοπά την καρίνα του, εκείνος έβρισκε την ευκαιρία να κάνει και πάλι όνειρα. Λες και από το ανοιχτό του πουκάμισο έβρισκαν την ευκαιρία να διαχυθούν στον νυχτερινό ουρανό και από εκεί να φτάσουν στην ακτή του Τσεσμέ, να κουρνιάσουν πάνω στο μαξιλάρι της Ελένης και εκεί, δίπλα της, να αποκοιμηθούν» Χ ανιά, καύσωνας, τριήμερο του Αγίου Πνεύματος και το νησί βουλιάζει. Γυρνώ για ώρα στους δρόμους με το αμάξι ψάχνοντας να βρω μια απόμερη θάλασσα, χωρίς κόσμο, χωρίς ρακέτες, χωρίς παιδάκια που ουρλιάζουν από τον ενθουσιασμό της παιδικής τους ηλικίας. Μια ήρεμη θάλασσα ψάχνω, για να διαβάσω τις  Άγριες Θάλασσες , της Τέσυς Μπάιλα. Μου έρχεται να σταματήσω το αμάξι σε μια σκιά και να αρχίσω να διαβάζω το...