Τέσυ Μπάιλα

Με ευωδιά βασιλικού «Το μυστικό ήταν η ζάχαρη» της Τέσυς Μπάιλα είναι από τα βιβλία εκείνα που λαχταρά η ψυχή να διαβάσει. Αναδίνει μια ατμόσφαιρα αλλοτινής εποχής, παντοτινά χαμένης, πλημμυρισμένης από ευωδιά βασιλικού. Από τις πρώτες αράδες η αφήγηση παρασύρει τον αναγνώστη κάνοντάς τον κοινωνό της ιστορίας. Χωρίς φανφάρες και στολίσματα, χωρίς συναισθηματισμούς και γλυκανάλατες περιγραφές, παρουσιάζει την αλήθεια των πραγμάτων όπως είναι και βγάζει πηγαία συγκίνηση. Πώς είναι δυνατόν να μη δακρύσει κάποιος ακολουθώντας κατά πόδας την Κωσταντάκαινα στην άθλια καθημερινότητα της κατοχικής Κρήτης, τότε που ο φόβος και ο θάνατος ήταν μόνιμοι σύντροφοι των ανθρώπων ή ακούγοντας από τα χείλη της Μαρίτσας τις φρικαλεότητες των Γερμανών στα στρατόπεδα του Άουσβιτς; Πληθώρα θεμάτων διατρέχει το μυθιστόρημα χωρίς να γίνεται ωστόσο κουραστικό. Με εγκιβωτισμούς ανοίγει νέα παράθυρα στην ιστορία, πάντα όμως επιστρέφει εκεί που μας έχει αφήσει. Στις αναδρομές συχνά έχουμε κυκλική αφήγηση...

ΤΕΣΥ ΜΠΑΪΛΑ: ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΗΤΑΝ Η ΖΑΧΑΡΗ κριτική της Ελένης Γκίκα  Εκτύπωση  Email http://diastixo.gr/kritikes/ellinikipezografia/2523-to-mistiko-itan-i-zaxari Κατηγορία:  ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ Δημοσιεύτηκε Πέμπτη, 08 Μαϊου 2014 12:31 στο diastixo.gr Οι συγγραφείς παλιάς κοπής ισχυρίζονται –και καλώς το ισχυρίζονται– ότι λογοτεχνία είναι οι ήρωες. Το πρώτο, το βασικό και το αναντικατάστατο συστατικό της. Ένας ήρωας με σώμα και αίμα μπορεί να σε πάει παντού. Το μόνο που οφείλεις εσύ να κάνεις καλά –δεν είναι φυσικά και το πιο εύκολο πράγμα του κόσμου– είναι να τονε πλάσεις. Να τον γεννήσεις, να τον παρατηρήσεις, να τον πονέσεις, να τον ελευθερώσεις να σ' οδηγήσει στη δική του πια ζωντανή ζωή ο ίδιος. Και στο σημείο ακριβώς που εκείνος ο ήρωας «σπάει τα δεσμά» του συγγραφέα του, αρχίζει να παίρνει αναπνοή η ιστορία. Η ιστορία που είναι ζωντανός οργανισμός, εάν δεν είναι, είναι δικό σου τεχνούργημα και του φαίνεται, τότε δεν είναι ιστορία. Και η Τέσυ Μπάιλα αυτό...

Ευχαριστώ πολύ την εφημερίδα  "Η Βούλα και ο κόσμος της" για τη δημοσίευση και τη φιλοξενία. (τεύχος Μαρτίου. http://www.e-voula.gr/)

Αναδημοσιεύεται από: http://agrinio-life.gr/?p=2571 της Ιουλίας Ιωάννου Διαβάζοντας «το μυστικό ήταν η ζάχαρη» αυτό που σου μένει είναι μια γλυκιά γεύση από το πέρασμα τόσων χρόνων μπροστά στα μάτια σου σαν να είσαι εσύ ο πρωταγωνιστής από την αρχή μέχρι το τέλος.  Πάντως η Τέσυ Μπάιλα δεν θα μπορούσε να βρει πιο αληθινό τίτλο να περιγράψει μια τόσο σκληρή πορεία, μέσα από την περιγραφή της Κατίνας παρά μόνο «το μυστικό της, τη ζάχαρη», που της έδινε την εντύπωση ότι κατάφερνε να γλυκάνει την τόσο πικρή ζωή της. Δεν ξέρω πιο είναι το μυστικό για να γλυκάνουμε τους φόβους μας, τους καημούς μας, τη φτώχεια μας, τη μοίρα μας, τη ζωή μας όλη. Υπάρχουν άνθρωποι που είναι από τη φύση τους υποταγμένοι σε μια μοίρα -όπως πιστεύουν- που δεν διανοούνται καν να αλλάξουν το παραμικρό, δεν βρίσκουν τη δύναμη, ζουν με την ψευδαίσθηση των «πρέπει». Γνωρίζοντας ότι όλη αυτή η πορεία ζωής είναι αληθινή, ότι η πρωταγωνίστρια Κατίνα ήταν ένα υπαρκτό πρόσωπο, μια γυναίκα που έζησε μέσα στις λά...

Γράφει η Βασιλική Μολφέση http://cretablog.gr/politismos/logotexnia/item/36236-to-vivlio-sta-xeria-kai-tin-apopsi-tis-vasilikis-to-mystiko-itan-i-zaxari-tis-tesy-baila Καταπληκτικό το βιβλίο της Τέσυ Μπάϊλα «Το μυστικό ήταν η ζάχαρη» μας μεταφέρει εικόνες, μυρωδιές και μνήμες από την προπολεμική Κρήτη έως σήμερα. Ένα βιβλίο με πλούσια πλοκή σε εικόνες, περιπέτεια και δράση, με πολύ έντονες περιγραφές , ζωντανούς χαρακτήρες, και γραμμένο με πολύ ωραία τεχνική και γλώσσα που κάνει τον αναγνώστη να ταυτίζεται με κάθε ήρωα και να συμμετέχει μαζί του σε κάθε γεγονός και να βιώνει τα συναισθήματά του. Μέσα από τη ζωή μιας οικογένειας, τους συγχωριανούς της, τους συγγενείς και τους φίλους, ο αναγνώστης γνωρίζει ιστορίες και θρύλους της Κρήτης, ακούει μαντινάδες και ριζίτικους σκοπούς, γνωρίζει την ιστορία του νησιού, την νοοτροπία των κατοίκων του, τη βεντέτα, τα ήθη και τα έθιμα, τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία, μυρίζει την τσικουδιά, το βασιλικό της μάνας Κωνσταντάκαινας, τα ξερο...

Ο Δημήτρης Μουρατίδης γράφει για Το μυστικό ήταν η ζάχαρη και τον ευχαριστώ πολύ που για τρίτη φορά ασχολείται με βιβλίο μου:  http://www.bibliodiktis.blogspot.gr/2013/12/blog-post.html Το τρίτο μυθιστόρημα της Τέσυ Μπάιλα παρουσιάζω σήμερα. Μέσα από την αφήγηση της κεντρικής ηρωίδας, της Κατίνας, περνά όλη η ιστορία μιας οικογένειας στην Κρήτη (και στον Πειραιά) και καλύπτει πολλές δεκάδες χρόνια. Παράλληλα σε ένα δεύτερο επίπεδο μέσω αυτής της αφήγησης, περνούν έθιμα, παραδόσεις, πτυχές της κοινωνικής ζωής, αλλά και σελίδες της Ιστορίας της Κρήτης. Η αφήγηση ξεκινά με την απαγωγή της μητέρας της από τον πατέρα της, όταν ακόμη ήταν ανήλικοι και οι δύο! Η οικογένεια της κοπέλας αποδέχτηκε το γεγονός (σε αντίθετη περίπτωση θα ακολουθούσε αιματοχυσία) και όταν δυο-τρία χρόνια αργότερα παντρεύτηκαν, έκαναν μια όμορφη οικογένεια. Το τελευταίο παιδί αυτής της οικογένειας είναι η Κατίνα. Δεν ανήκαν στους πιο ευκατάστατους του χωριού, αλλά ζούσαν καλά. Η μικρή αγαπούσε τους γον...

Τέσυ Μπάιλα: Το παρελθόν έγινε παρόν στην Ελλάδα και η Ομογένεια πρέσβειρα των αγώνων μας Της Μαρίας Παπανικολάου  http://www.ekirikas.com/article/132597 Αλήθεια πόσες φορές δεν έχουμε πει στην καθημερινότητά μας πως «η ζωή είναι σαν...», ή «το μυστικό για τη ζωή είναι το...». Πάμπολλες. Η διακεκριμένη συγγραφέας Τέσυ Μπάιλα έχει το δικό της μυστικό και είναι άλλο από τη... ζάχαρη. «Η ζάχαρη είναι όλα όσα επινοούμε για να γίνει η ζωή μας πιο γλυκιά, ώστε να μπορέσουμε να επιβιώσουμε», λέει η ίδια και το τεκμηριώνει με τον καλύτερο τρόπο στο νέο της βιβλίο «Το μυστικό είναι η ζάχαρη». Η διαφορά με όλα τα άλλα «μυστικά» αλλά και όλα τα άλλα βιβλία άλλων συγγραφέων είναι πως η κυρία Μπάιλα έχει κάνει συστηματική και επισταμένη... έρευνα σε ιστορικές περιοχές της Ελλάδας που τα πάντα έχουν σημασία, τα πάντα κρίθηκαν από τους αιώνες και πως η πραγματικότητα και η αλήθεια είναι πανάκριβες και ιστορικές αξίες, Κρήτη και Πειραιάς. Η κα Μπάιλα δεν έφτασε στο συμπέρασμα -τίτλο βι...

Μέσα στην ιστορική νομοτέλεια ο Καβάφης νιώθει πρωτίστως ιστορικός ποιητής. Ο ίδιος άλλωστε το δηλώνει λέγοντας: « αισθάνομαι μέσα μου 125 φωνές να με λέγουν ότι θα μπορούσα να γράψω ιστορία». Τονίζει επίσης ότι είναι «ελληνικός» με την έννοια ότι νιώθει ως απόδημος Έλληνας τη νοσταλγία και την περηφάνια για μια ιδεατή πατρίδα αλλά ταυτόχρονα κρίνει και απωθείται από ό,τι η συνείδησή του δεν μπορεί να αποδεχτεί σ’ αυτήν, «κατανοώντας τη ματαιότητα των μεγαλείων». Κι αυτό που κατορθώνει στο έργο του είναι να εστιάσει σε διαχρονικές συμπεριφορές και αξίες, αναδεικνύοντας τη σχέση του ελληνισμού ως πολιτισμικού φορέα με τους άλλους λαούς. Είναι άλλωστε γνωστή η σχέση του Κ. Καβάφη με τον ελληνισμό, μια σχέση που έχει γίνει αντικείμενο πολλών μελετών. Ο Καβάφης επιλέγει να ασχοληθεί με την ελληνιστική εποχή όχι τυχαία αλλά επειδή πρόκειται στην ουσία για μια περίοδο μεταβατική στην ιστορική πραγματικότητα. Αυτό που κατορθώνει είναι να συνδυάσει το παρελθόν με το παρόν και μέσα απ...

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_2_19/10/2013_537241 Το άρθρο αυτό του Νίκου Βατόπουλου δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή στις 19/10/13.  Ένα μεγάλο ευχαριστώ για την υπέροχη κριτική του αλλά κυρίως για την πολύτιμη φιλία του είναι λίγο! Από την Κρήτη στον Πειραιά Το μυθιστόρημα «Το μυστικό ήταν η ζάχαρη» της Τέσυς Μπάιλα εξυφαίνει μια εποχή Του Νικου Βατοπουλου Μια μεγάλη και πολυπρόσωπη αφήγηση, δραματική και ανθρώπινη, είναι «Το μυστικό ήταν η ζάχαρη», το νέο μυθιστόρημα της Τέσυς Μπάιλα. Σε δύο τόπους (Κρήτη και Δραπετσώνα) και τρεις εποχές, με αιχμές τον Μεσοπόλεμο, τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, το βιβλίο της Τέσυς Μπάιλα είναι μια αναπάντεχα συγκινητική εξιστόρηση γενεών. Με κεντρικό πρόσωπο την Κατίνα, ένα κορίτσι της Κρήτης, πλέκεται μια οικογενειακή σάγκα που τυλίγει το δέντρο της παραδοσιακής ελληνικής ζωής στο μεδούλι της. Αυθεντικότητα Το 60% της πλοκής διαδραματίζεται στην Κρήτη από το 1930 ώς το 1945. Η αυτάρκε...

«Το μυστικό είναι η ζάχαρη», κόρη μου…». Η ζάχαρη που απαραιτήτως έβαζε στο φαί της, στα γλυκά της, στη ζωή της. Μια σταλιά, μια πρέζα ζάχαρη, και η ζωή γίνεται πιο γλυκιά κι αντέχεται. Αναρωτιέται κανείς πόση ζάχαρη κατάφερε να ρίξει επάνω στη δική της ζωή, η Κατίνα, το μικρό παιδί της Μαρίας Κωσταντάκαινας, πόσα τεχνάσματα επινόησε για να τη γλυκάνει, και να μπορέσει να τη ζήσει; Άξιζε τον κόπο μια τέτοια ζωή; Ποιός μπόρεσε ποτέ να τα βάλει με την αγάπη, και κατάφερε να μη χαθεί; Θα κατάφερναν ποτέ τα παιδιά να τη συγχωρήσουν για τις επιλογές της; Πόση ηδονή κρύβει ο αποχρωματισμός της ζωής; Πώς γίνεται η αυτοκαταστροφή πιο γλυκιά από την ίδια την ύπαρξη; Και τι ακριβώς υπήρξε τελικά; Θύμα μιας κοινωνικής νοοτροπίας ή ένας θύτης που αναπαρήγαγε τις ίδιες ηθικές αξίες, όπως τόσες και τόσες γυναίκες της ελληνικής επαρχίας; Μια απαγωγή μιας δεκαεξάχρονης στην Κρήτη τέλη του 19ου αιώνα, από δεκαοκτώ κοπέλια, ένας πατέρας που την είχε αφήσει αγράμματη, ...

Με αφορμή την παρουσίαση του νέου βιβλίου της Τέσυ Μπάιλα, στο νησί της Σκύρου. Το kimanews.gr μίλησε με την συγγραφέα και σας την παρουσιάζει. Λίγα λόγια για την Τέσυ Μπάιλα: Η Τέσυ κατάγεται από τις Κυκλάδες αλλά γεννήθηκε στον Πειραιά. Σπούδασε Ιστορία Ελληνικού Πολιτισμού και μετάφραση Λογοτεχνίας. Ασχολείται με τη φωτογραφία και ατομικές της εκθέσεις έχουν φιλοξενηθεί στο πανεπιστήμιο Gakugei της Ιαπωνίας και στην Αθήνα. Είναι συντάκτρια του λογοτεχνικού περιοδικού Κλεψύδρα. Παράλληλα δημοσιεύει δοκίμια σε εφημερίδες και περιοδικά. Το Μυστικό ήταν η Ζάχαρη είναι το τρίτο της μυθιστόρημα. Kimanews.gr: Σε λίγες μέρες θα παρουσιάσετε το βιβλίο σας «Το μυστικό ήταν η Ζάχαρη» στην Σκύρο. Πείτε μας δυο λόγια για το βιβλίο σας. Τέσυ Μπάιλα: Είμαι πολύ χαρούμενη που Το μυστικό ήταν η ζάχαρη θα παρουσιαστεί στην όμορφη Σκύρο και ειλικρινά σας ευχαριστώ πολύ γι' αυτή την πρόσκληση. Το μυστικό ήταν η ζάχαρη είναι το τρίτο μου βιβλίο, το πρώτο όμως που κυκλοφορεί από τις...

Τέσυ Μπάιλα - "Το μυστικό ήταν η ζάχαρη", εκδ. Ψυχογιός 2013. «ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΠΡΩΤΑ νὰ ὁρίσω μὲ ποιὰ σημασία θὰ χρησιμοποιήσω τὸν ὅρο «λογοτέχνης». Θὰ ἐννοῶ τὸ συγγραφέα ποὺ τὸ γράψιμο εἶναι γι' αὐτὸν πρῶτα ἀπ' ὅλα τέχνη, ποὺ τὸν ἀπασχολεῖ τὸ ὕφος ὅσο καὶ τὸ περιεχόμενο, καὶ ποὺ γιὰ νὰ καταλάβεις τὰ ἔργα του πρέπει καὶ τὸ ὕφος του νὰ νοιώσεις καὶ τὸ περιεχόμενό τους νὰ καταλάβεις» (Τόμας Ελιοτ). Κλείνοντας το «Μυστικό ήταν η ζάχαρη», ανέτρεξα στον ορισμό του Τ. Ελιοτ, με την απόλυτη πεποίθηση, ότι η Τέσυ Μπάιλα, από την πρώτη έως την τελευταία λέξη του τελευταίου βιβλίου της, τίμησε, στο ακέραιο, τον ανωτέρω ορισμό. Ενα πολύ δυνατό βιβλίο, το οποίο παρασύρει τον αναγνώστη, και τον μεταφέρει νοερά, στην προπολεμική, και μετέπειτα στην γερμανοκρατούμενη Κρήτη, και στη συνέχεια, στον Πειραιά και στις γειτονιές του, τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες. Οι περιγραφές της Κρήτης, την περίοδο του Μεσοπολέμου, της Κατοχής, των ανθρώπων της, της κοινωνίας εκείνης της επο...