Τέσυ Μπάιλα

Book Review : http://www.culturenow.gr/21118/book-review-ti-eipe-st-alhtheia-o-gioyngk-ea-mpenet  Δευτέρα, 29 Απριλίου Μια μελέτη για την ψυχική διάσταση της ανθρώπινης συμπεριφοράς μέσα στις σύγχρονες κοινωνίες, σύμφωνα με την επιστημονική θεώρηση του Γιουνγκ είναι το βιβλίο αυτό του Ε.Α. Μπένετ που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Καστανιώτη. Ο συγγραφέας παρουσιάζει ποιοι παράγοντες μπορούν να επηρεάσουν και να διαμορφώσουν αντίστοιχα τον τρόπο που ένας άνθρωπος επιλέγει να συμπεριφερθεί τόσο σε προσωπικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο και μάλιστα ποιοι από αυτούς καθορίζουν την αφοσίωσή του σε αυτές τις επιλογές ή την τάση του να μετακινείται και να αλλάζει πεδίο ενδιαφέροντος. Η διαχρονικότητα της σκέψης του Γιουνγκ είναι ένα θέμα που αξίζει να σταθεί ο αναγνώστης. Ο Γιουνγκ παραμένει σύγχρονος ακόμη και τόσα χρόνια μετά και μάλιστα μέσα σε κοινωνικές και πολιτισμικές αλλαγές που συντελέστηκαν αναμφίβολα και γι αυτό το λόγο η παρουσίαση της γίνεται μια γοητευτική διαδικασία . Επη...

 από το thinkfree.gr:  http://www.thinkfree.gr/opinions/%CE%B1%CE%BD%CF%84%CF%8E%CE%BD%CE%B7%CF%82-%CF%83%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82-%CE%AE-%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CF%82-%CE%B6%CE%B7%CF%84%CE%B5%CE%AF%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CF%83 Της Τέσυς Μπάιλα / tbailavaila@yahoo.gr O Αντώνης Σαμαράκης ήταν ο λογοτέχνης που τόσο με τη στάση ζωής του όσο και με το έργο του εξέφραζε την αγωνία του για την κοινωνική αποστολή της λογοτεχνίας. Έτσι, αν πράγματι σε κάθε εποχή εμφανίζονται συγγραφείς που γίνονται με το έργο τους κέντρα αναφοράς, στη μεταπολεμική ελληνική πεζογραφία η εμφάνιση του λογοτέχνη και ανθρωπιστή Αντώνη Σαμαράκη πραγματοποίησε μια βαθιά τομή, ώστε η εξελικτική της πορεία άλλαξε έκτοτε εντελώς προσανατολισμό. Ο Σαμαράκης εμφανίστηκε σε μια εποχή κατά την οποία η ελληνική λογοτεχνία μοιάζει να προσπαθεί να βρει το προσωπικό της ύφος ξανά. Έρχεται λοιπόν και με έναν τρόπο λιτό αλλά ωστόσο ευθύβολο γίνεται μια γνήσια φωνή που καταδικάζει την ηθική κ...

Μάνος Κοντολέων , Μέλι κόλλησε στα χείλη , εκδ. Πατάκη Της Τέσυς Μπάιλα από το culturenow.gr  http://www.culturenow.gr/21034/book-review-meli-kollhse-sta-xeilh-manos-kontolewn Μοιάζει με παραμύθι. Ή τουλάχιστον κάπως έτσι, με τη γλύκα του παραμυθιού να κολλάει στην ψυχή του αναγνώστη αρχίζει το βιβλίο του Μάνου Κοντολέων, Μέλι κόλλησε στα χείλη που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πατάκη. Μια ιστορία που εκτυλίσσεται σε ένα ορεινό χωριό του Πηλίου, τόπο για τον οποίο ο συγγραφέας τρέφει μια ιδιαίτερη αγάπη. Η Μέλω η κεντρική του ηρωίδα και τρεις άντρες. Ο Αργύρης, ο Σήφης και ο Λαέρτης. Και οι τρεις να σηματοδοτούν με την προσωπικότητα αλλά και τη δράση τους την προσπάθεια της Μέλως να ξεφύγει από τα στενά γεωγραφικά όρια του τόπου της και να ανοίξει τα φτερά της σε μια άλλη ζωή, να ταξιδέψει σε έναν νέο ορίζοντα. Και μια φωνή που παλεύει μέσα της και επαναλαμβάνεται διαρκώς, ένα «φύγε», βασανιστικά μοιραίο και αέναο, ακριβώς για να περάσει στον αναγνώστη την ένταση που...

Book review: Η χημεία των δακρύων - Πίτερ Κάρεϊ http://www.culturenow.gr/20555/book-review-h-xhmeia-twn-dakrywn Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2013 15:14 Η Τέσυ Μπάιλα γράφει για το βιβλίο του Πίτερ Κάρεϊ με τίτλο « Η χημεία των δακρύων », που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός, σε μετάφραση από την Αργυρώ Μαντόγλου. Από το οπισθόφυλλο: Όταν ο εραστής της πεθαίνει ξαφνικά, η Κάθριν δεν έχει πια τίποτε άλλο πέρα απ' τη δουλειά της. Επειδή, όμως, είχε κρατήσει την ερωτική της σχέση μυστική από τους συναδέλφους της στο Μουσείο Σουίνμπερν του Λονδίνου, τώρα αισθάνεται ότι δεν μπορεί να μοιραστεί με κανέναν το πένθος της. Τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Μια ελεγεία για τον έρωτα και την απώλεια, Η Χημεία των Δακρύων είναι ένα μυθιστόρημα που καταφέρνει να συναρπάζει και να συγκινεί την ίδια στιγμή, μια ιστορία που μόνο η μεγαλοφυΐα του Πίτερ Κάρεϊ θα μπορούσε να αφηγηθεί με τέτοια ζωντάνια, ισορροπώντας δεξιοτεχνικά ανάμεσα στη μαγεία, την επιστήμη, την παράνοια, τη ματαίωση ...

Το κείμενο  αναδημοσιεύεται από το Culturenow.gr http://www.culturenow.gr/topics/%CE%A4%CE%B1_%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B9%CE%B1_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%9A%CE%AD%CF%81%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%B1%CF%82,_%CF%86%CF%89%CF%84%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%B9%CE%BA%CF%8C_%CE%BB%CE%B5%CF%8D%CE%BA%CF%89%CE%BC%CE%B1_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%AE%CF%84%CF%81%CE%B7_%CE%A4%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%B7.html                                                                                           ...

 Το Πορτρέτο της σιωπής κυκλοφορεί ξανά από τις εκδόσεις Έναστρον. Επειδή είναι σημαντικό να βλέπεις το βιβλίο σου να κυκλοφορεί έτσι όπως το είχες πάντα στα όνειρά σου χρωστάω ένα μεγάλο ευχαριστώ στις εκδόσεις Έναστρον και κυρίως στην Έφη Ριζά, η οποία από την πρώτη στιγμή το αγκάλιασε και το επιμελήθηκε σχολαστικά. Η Ελευθερία Γεωργιάδου εμπνεύστηκε ένα εξαιρετικό εξώφυλλο και ολόκληρη η εκδοτική ομάδα του Έναστρον δούλεψε σκληρά για να είναι έτοιμο στην ώρα του. Τους ευχαριστώ όλους πολύ. .

Αχ! όλα έπρεπε να’ ρθούνε καθώς ήρθαν – Κώστας Καρυωτάκης Ταξίδι στην Ιαπωνία και στα βάθη της ανθρώπινης ψυχής είναι κατά τη γνώμη μου Το Παραμύθι της Βροχής της αγαπημένης φίλης μας Τέσυ Μπάιλα. Ένας ύμνος στην ανθρώπινη φιλία, τον έρωτα, τη φύση αλλά και μία γνωριμία με τον άγνωστο, γοητευτικό και γεμάτο μυστήριο ιαπωνικό πολιτισμό, ο οποίος μας αποκαλύπτει τα κοινά του στοιχεία με αυτόν της Ελλάδας. Ποιος να φανταζόταν ότι «Το μόνο που απαιτείται είναι ν’ αφήσεις τα μάτια της ψυχής σου να ανοίξουν διάπλατα για να δουν τα μυστικά που συνδέουν τους ανθρώπους όταν αποφασίσουν να πετάξουν από πάνω τους τα γεωγραφικά τους όρια, και τότε θα αντιληφθείς ότι οι άνθρωποι είναι παντού τόσο όμορφοι και τόσο ίδιοι, είτε μιλούν μια κοινή γλώσσα είτε όχι. Καμιά φορά αλλάζουν μόνο το χρώμα ή οι συνήθειες. Τα υπόλοιπα όμως είναι ολόιδια και οι άνθρωποι παντού μοιράζονται τις ίδιες αγωνίες, τα ίδια λάθη, τις ίδιες σκέψεις. Φτάνει μόνο να ξέρει να δίνει ο ένας το χέρι στον άλλον, σε μια ιερή χορ...

Από μια εξαιρετική βραδιά αφιερωμένη στην Ελένη Γκίκα και το βιβλίο της. Καλησπέρα κι από μένα, ήθελα πρωτίστως να σας ευχαριστήσω για την τιμή που μου κάνατε να βρίσκομαι σήμερα εδώ και να μιλήσω για ένα τόσο σημαντικό βιβλίο αλλά κυρίως για την ίδια την Ελένη Γκίκα, έναν άνθρωπο που με αγκάλιασε από τα πρώτα μου βήματα στο χώρο αυτό, μας στηρίζει στο Λογοτεχνικό Περιοδικό Κλεψύδρα και προσωπικά με τιμά με τη φιλία και την αγάπη της. Θα ξεκινήσω λοιπόν από μια μικρή, αλλά τόσο συμπυκνωμένη φράση που σταχυολόγησα από το βιβλίο της Ελένης: « Ένα έργο παραμένει πάντα ανοιχτό στο ενδεχόμενο». Ποιο είναι τελικά αυτό το ενδεχόμενο, αναρωτήθηκα, διαβάζοντας αυτή τη φράση για να καταλάβω, ολοκληρώνοντας το βιβλίο, ότι με αυτή τη φράση-κλειδί η συγγραφέας Ελένη Γκίκα μας καλεί να ξεκλειδώσουμε τους μυστικούς κόσμους των ηρώων της και να αναζητήσουμε την ηδονή του αναπάντεχου, που πάντα ξαφνιάζει όταν κάποιος αποκρυπτογραφήσει τα νοήματα που ενυπάρχουν μέσα στις λέξεις. Ο Αλμπέρ Κα...

Ο Μεγάλος Γκάτσμπυ του Σκοτ Φιτζέραλντ ή αλλιώς, πώς ένας Αμερικανός συγγραφέας αποδομεί, με γοητευτικό τρόπο και μέσα από ένα άρτιο μορφολογικά κείμενο, το Αμερικανικό Όνειρο και ανατρέπει όλο εκείνο το ιδεαλιστικό του υπόβαθρο, καταφέρνοντας ωστόσο να δώσει ένα μυθιστόρημα υψηλής ποιότητας. Γεννημένος στη Μινεσότα του 1896 ο Φιτζέραλντ πλάθει έναν αρχετυπικό χαρακτήρα που αντιπροσωπεύει το Αμερικανικό Όνειρο, καθώς είναι το πρότυπο της προσωπικής ανέλιξης και επιτυχίας, μιας επιτυχίας που συντελείται μάλιστα μέσα σε πολύ σύντομο χρόνο, μόλις τρία χρόνια. Και είναι περίεργο πως ενώ ο αποκτηθείς πλούτος του ήρωα είναι αποτέλεσμα ενός μάλλον ευκαταφρόνητου βίου που περιλαμβάνει λαθρεμπόριο και συναλλαγές με ανθρώπους του υποκόσμου, εντούτοις ο αναγνώστης δεν ταλαντεύεται ούτε για μια στιγμή και συνεχίζει αδιάλειπτα να γοητεύεται απ’ αυτόν και να συγκινείται από το ανυποχώρητο έρωτα που νιώθει για την Νταίζυ, μια γυναίκα σίγουρα κατώτερη των δικών του αισθημάτων. Κι όλα αυτά στην ...

1.Ποιό είναι το στίγμα του τελευταίου σας βιβλίου ; Στο «Παραμύθι της Βροχής» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Δοκιμάκης έγινε μια προσπάθεια να φανεί η σχέση της ασιατικής φιλοσοφίας με τον ελληνικό πολιτισμό γιατί αν και ο ασιατικός πολιτισμός μας φαντάζει τόσο μακρινός στην πραγματικότητα μοιράζεται πολλά κοινά σημεία με τον ελληνικό, όπως τον γνωρίζουμε από την αρχαία Ελλάδα. Μέσα από την ανάγνωση του βιβλίου ανακαλύπτει κάποιος τις ομοιότητες στις αντιλήψεις, στη λαογραφία, στην καθημερινή ζωή, στα έθιμα καθώς και στη φιλοσοφία. Στόχος λοιπόν του βιβλίου έγινε η παρουσίαση, όχι της εξωτικής πλευράς του Ιαπωνικού πολιτισμού, αλλά η πλοήγηση στην κουλτούρα και στη νοοτροπία αυτού του λαού. Η δεύτερη παράμετρος στην οποία κινείται το βιβλίο είναι η έννοια της φιλίας, μιας φιλίας που μοιράζονται δυο άνθρωποι εντελώς διαφορετικοί και που τελικά καθορίζει τη μοίρα τους. Και σίγουρα ένας τρίτος άξονας του βιβλίου είναι η αυτογνωσία. Οι ήρωες επιλέγουν την προσωπική τους φυγή ως το όχημ...

Το παρακάτω κείμενο έστειλε η καλή φίλη και συγγραφέας Μαρία Ντότσικα και την ευχαριστώ πολύ!!!   Λίγες σκέψεις για «Το Παραμύθι της Βροχής» Το Παραμύθι της βροχής αισθάνομαι ότι είναι μια γραφή που ανιχνεύει την εκπλήρωση του πόθου για την αληθινή ζωή. Οι δρόμοι της συγγραφικής σκέψης φαίνεται πως γλιστρούν στο χθες διαπερνώντας γεωγραφικά και φιλοσοφικά σύνορα, προκειμένου να οδηγήσουν στην κάθαρση και άρα στη λύτρωση τη βασική ηρωίδα, αλλά και να ολοκληρώσουν την πορεία ζωής και δράσης των «παρακείμενων» αυτής ηρώων. Άνθρωποι, σαν εσένα, σαν εμένα, σαν τον καθένα, οσμίζονται ότι η ζωή τούς περιμένει με τις απαντήσεις για τα ερωτήματα και τις αγωνίες τους ή με καλύτερα ερωτήματα εκεί που η τόλμη τους θα τους ταξιδέψει. Κυρίαρχες δυο γυναίκες, προερχόμενες από διαφορετικούς αλλά ίσως και παρόμοιους κόσμους, συναντούν την αρσενική αφόρμηση για την εσωτερική τους επανάσταση. Στη φαινομενικά ανερμάτιστη πορεία του επαναστατημένου «εγώ» τους, που κατά το μάλλον ή ήττον ...

«Το μόνο που απαιτείται είναι να αφήσεις τα μάτια της ψυχής σου να ανοίξουν διάπλατα για να δουν τα μυστικά που συνδέουν τους ανθρώπους όταν αποφασίσουν να πετάξουν από πάνω τους τα γεωγραφικά τους όρια και τότε θα αντιληφθείς ότι οι άνθρωποι είναι παντού τόσο όμορφοι και τόσο ίδιοι, είτε μιλούν μια κοινή γλώσσα είτε όχι. Καμιά φορά αλλάζουν μόνο το χρώμα ή οι συνήθειες. Τα υπόλοιπα όμως είναι ολόιδια και οι άνθρωποι παντού μοιράζονται τις ίδιες αγωνίες, τα ίδια λάθη, τις ίδιες σκέψεις. Φτάνει μόνο να ξέρει να δίνει ο ένας το χέρι στον άλλον, σε μια ιερή χορογραφία συναδέλφωσης» http://www.dimoi-news.gr/article_read.php?id=29168 Ένα από τα θεμελιώδη ερωτήματα, που έχει ο άνθρωπος είναι και αυτό του σκοπού για τον οποίο βρέθηκε στη ζωή. Σε αυτό το ερώτημα υπάρχουν δυο αντικρουόμενες απόψεις: Η πρώτη άποψη υποστηρίζει ότι ο άνθρωπος είναι ταγμένος σε κάποιο σκοπό, ότι ένα αόρατο χέρι τον προορίζει και τον οδηγεί και ότι οι αποφάσεις του είναι προκαθορισμένες, έστω και αν ο ίδιος δε...