Κυριακή, 3 Φεβρουαρίου 2013

Το παραμύθι της βροχής μέσα από τα μάτια της Φανής Ματσινοπούλου


Αχ! όλα έπρεπε να’ ρθούνε καθώς ήρθαν – Κώστας Καρυωτάκης

Ταξίδι στην Ιαπωνία και στα βάθη της ανθρώπινης ψυχής είναι κατά τη γνώμη μου Το Παραμύθι της Βροχής της αγαπημένης φίλης μας Τέσυ Μπάιλα. Ένας ύμνος στην ανθρώπινη φιλία, τον έρωτα, τη φύση αλλά και μία γνωριμία με τον άγνωστο, γοητευτικό και γεμάτο μυστήριο ιαπωνικό πολιτισμό, ο οποίος μας αποκαλύπτει τα κοινά του στοιχεία με αυτόν της Ελλάδας.

Ποιος να φανταζόταν ότι «Το μόνο που απαιτείται είναι ν’ αφήσεις τα μάτια της ψυχής σου να ανοίξουν διάπλατα για να δουν τα μυστικά που συνδέουν τους ανθρώπους όταν αποφασίσουν να πετάξουν από πάνω τους τα γεωγραφικά τους όρια, και τότε θα αντιληφθείς ότι οι άνθρωποι είναι παντού τόσο όμορφοι και τόσο ίδιοι, είτε μιλούν μια κοινή γλώσσα είτε όχι. Καμιά φορά αλλάζουν μόνο το χρώμα ή οι συνήθειες. Τα υπόλοιπα όμως είναι ολόιδια και οι άνθρωποι παντού μοιράζονται τις ίδιες αγωνίες, τα ίδια λάθη, τις ίδιες σκέψεις. Φτάνει μόνο να ξέρει να δίνει ο ένας το χέρι στον άλλον, σε μια ιερή χορογραφία συναδέλφωσης». Κανείς δε μπορεί να απαρνηθεί την αγάπη γιατί είναι ο πρώτος νόμος της ζωής, αυτή που ορίζει τα πάντα γιατί μόνο μέσα από την αγάπη μπορεί κανείς να δει και να ζήσει την πραγματική ζωή σε όλο της το μεγαλείο.

Φύση που οργιάζει, βροχή που ποτίζει το χώμα και μοσχοβολά, ανθισμένες κερασιές, φαναράκια πολύχρωμα, τελετές τσαγιού ως ένας τρόπος βαθιάς και ουσιαστικής επικοινωνίας, άνθρωποι που ρουφούν τη ζωή, τις εμπειρίες και τις εκπλήξεις που αυτή τους επιφυλάσσει. Πώς γίνεται μια ιστορία που δεν είναι καθόλου μελό να προκαλεί δάκρυα συγκίνησης; Αυτό είναι Το Παραμύθι της Βροχής.

Με γλώσσα απλή, κατανοητή, άρτια η Τέσυ εκφράζει με μεγάλη σαφήνεια τις τρυφερές της σκέψεις, μιλά κατευθείαν στην καρδιά μας μέσα από μία ιστορία που διαθέτει τέτοια πλοκή - ώστε να κρατά τον αναγνώστη σε συνεχή εγρήγορση-, ονειρεμένες περιγραφές αλλά και εκπλήξεις που δε σου επιτρέπουν να αφήσεις το Παραμύθι από τα χέρια σου μέχρι να φτάσεις στο τέλος και τότε παίρνει μία θέση στην καρδιά σου για πάντα.

Ναι, όλα έπρεπε να έρθουν καθώς ήρθαν γιατί «όλα στη ζωή ανατρέπονται ή πραγματοποιούνται για κάποιο λόγο, μόνο που πρέπει να περιμένεις την κατάλληλη ώρα για να σου αποκαλυφθεί» γιατί «στη ζωή μας ……., υπάρχει πάντα η εποχή της βροχής αλλά κάποια στιγμή όλα αλλάζουν και στεγνώνουν τα δάκρυα της ζωής».

Τέσυ, σ’ ευχαριστούμε που ακούς τους ψιθύρους της ζωής και τους μοιράζσαι μαζί μας!!!


 

Δεν υπάρχουν σχόλια: