Μια ηρωίδα γραμμένη με ευαισθησία από έναν άντρα συγγραφέα, η οποία ζει με τις αναμνήσεις μιας ζωής, αφηνοντάς τες να ξετυλίγονται σε μια τολμηρή αλλά ταυτόχρονα τόσο γοητευτική αναδρομή.
Από την Ελλάδα του 1930 στην κατοχή κι από εκεί σε μια Αθήνα που αλλάζει ραγδαία. Η Βασιλική καταφέρνει να ισορροπεί κάθε φορά και να συνεχίζει σε έναν δύσκολο αγώνα επιβίωσης μέσα από τον οποίο καταφέρνουμε να δούμε τον αγώνα μιας ολόκληρης πατρίδας.
Επειδή η Βασιλική είναι μια ηρωίδα που καταφερνει να κοιτάξει κατάματα αυτόν τον κόσμο και να τον αφήσει να αποτυπώσει όλη τη μυρωδιά του επάνω στα σεντόνια της. Όλο το βιβλίο άλλωστε αποπνέει μια μυρωδιά ελληνική στα γνώριμα μονοπάτια που καθορίζουν τις μνήμες όλων μας.
Και είναι σημαντικό να σταθούμε στον ΄χαρακτήρα που ψυχογραφεί ο Παναγιώτης Φιλιππίδης μέσα από την Βασιλική. Ένα χαρισματικό πλάσμα, ταγμένο να ορίσει τελικά το ίδιο τη μοίρα της ζωής του, χωρίς συμβιβασμούς με βαθιές ισορροπίες ζωής, αποσύρεται τελικά στους μονοδρόμους των δικών της επιλογών και γίνεται η ίδια ο σωτήρας των ναυγισμένων στιγμών της.
Μια Βασιλική ταυτόχρονα ανθρώπινη και ζεστή, γήινη και γοητευτική, που ξέρει να αγαπά, να συγχωρεί να δοκιμάζεται και να προχωρεί μπροστά, κρατώντας το κεφάλι ψηλά, να ρίχνει η ίδια φως στα σκοτάδια που βλέπει να ορθώνονται μπροστά της, να συγχωρεί όλους όσοι τα όρθωσαν μπροστα στα φοβισμένα αλλά τόσο αποφασιστικά μάτια της.
Οι ήρωες που δορυφορικά περιβάλλουν την Βασιλική κρύβουν κι αυτοί με τη σειρά τους μια ιδιαίτερη σημασία, καθώς δοκιμάζονται μαζί της, παθαίνουν, πάσχουν ή συμπάσχουν, πονούν ή προκαλούν τον πόνο, αλλά πάντα ανασυνθέτουν την πορεία της σε νέες συντεταγμένες και δυναμικά προκαλούν την κεντρική ηρωίδα να πορευτεί στη ζωή.
Ο συγγραφέας σκηνογραφεί με μαεστρία εικόνες γνώριμες σε όλους και δημιουργεί τον δικό του μικρόκοσμο μέσα από μια σειρά περιγραφών που αφηγούνται τις μορφικές συντεταγμένες του γεωγραφικού περιβάλλοντος, ενεργοποιώντας έτσι τη μνήμη και τη φαντασία του αναγνώστη, καθιστώντας τον περιβάλλοντα χώρο μέρος της συγγραφικής του πραγματικότητας.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Γιάννης Φιλιππίδης καταφέρνει να εκφραστεί με μια ιδιαίτερη δεινότητα, πέρα από εξεζητημένους φιλολογισμούς, διαλέγει να εκφραστεί με τεχνικές λιτές που όμως έχουν τη δύναμη να εξεικονίζουν την αφήγηση με έναν άμεσο τρόπο που καθιστά το έργο ανθρώπινο και ταυτόχρονα έναν κόσμο μιας αισθητικής διακριτής για την ποιότητά του.
Οι λέξεις που συνθέτουν το λόγο είναι ολοζώντανες, μεστές, ευθύβολες. Η ηχητική τους στήνει διάφορους συνειρμούς και συνθέτει εικόνες ονειρικές μαζί και λογοτεχνικές, αφού ο πλούτος τους συμβάλλει καθοριστικά στην ποιοτική αξία του έργου.
Με αλχημικές διαδικασίες ο συγγραφέας μας παρασύρει να γίνουμε αυτόπτες μάρτυρες σε ένα ταξίδι ζωής που ανεπίστρεπτα μας καλεί σε μια νέα γνωριμία τόσο με τους ήρωες του όσο και με τη λογοτεχνική αξία του ίδιου, οριοθετώντας τις ηθικές αξίες και τον λογοτεχνικό ορίζοντα των νεότερων συγγραφέων.
Καλή συνέχεια.
Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:
Γεννημένη σ’ έναν τυραννισμένο τόπο, μαθαίνει γρήγορα να αγαπά τη ζωή και τ’ ανεκτίμητα δώρα της: τον έρωτα, την ευτυχία να ζει σ’ έναν κόσμο που επέλεξε η ίδια, τα χρώματα και τις μυρωδιές γύρω της, τον αλήτη χρόνο, τους φόβους, τη δύναμή της να κοιτάει ψηλά ανασαίνοντας αρμύρες της θάλασσας και ξεστρατισμένους μικρούς θεούς. Συναισθηματικά σοφή από πάντα, με σκηνικό μια πατρίδα που χρόνο με το χρόνο αλλάζει δραματικά, διεκδικεί τις στιγμές της, αποφασίζοντας να ζήσει, να κερδίσει τα χρόνια, όλα τα χρόνια της.
Και τι σχέση μπορούν να έχουν μεταξύ τους ένα παιδί που δεν γεννήθηκε ποτέ, το κάστρο του Πλαταμώνα κι ένα μοιραίο γράμμα που δεν έφτασε πουθενά, ο ελληνικός κινηματογράφος και οι κρυφές σχέσεις των ανθρώπων του, το πρόσωπό της τετράστηλο στις εφημερίδες, ένα ερειπωμένο αρχοντικό έξω απ’ τα Βίλια, τα παράξενα όνειρα, και η λαμπερή Φρόσω που δεν θα ξεκουραστεί ποτέ.
Είναι η Βασιλική της καρδιάς μας. Η καλή ψυχή που κρύβουμε μέσα μας. Κι όλη η Ελλάδα, δυο τσιγάρα δρόμος...
Μπορείτε να βρείτε μέσα από την ηλεκτρονική διεύθυνση:
http://www.facebook.com/l.php?u=http%3A%2F%2Fyannis-filippidis-vivlia.blogspot.com%2F&h=c32b6
και
από το οπιισθόφυλλο του δεύτερου βιβλίου του με τον πρωτότυπο τίτλο αντιγράφω:Αθήνα, 1999. Μια σπάνια ολική έκλειψη ηλίου, ένας Σεπτέμβρης ιδιαίτερα ζεστός.
Ένα ποικιλόμορφο όσο κι ετερόκλητο σύνολο ανθρώπων που θα δεθεί με τον πιο αναπάντεχο τρόπο. Μια φαινομενικά νέα ακόμα γυναίκα, κυριαρχημένη από πλήθος νευρώσεων, που ξέχασε να ερωτευτεί. Μια κορυφαία Ελληνίδα τραγουδίστρια στο απόγειο της καριέρας της, βουλιαγμένη στη μοναξιά και τα χάπια. Ένα δεκαεννιάχρονο κορίτσι που έρχεται στην πρωτεύουσα, για ν’ ακολουθήσει τα όνειρά του. Μια γάτα, με ταλέντο να πέφτει από ψηλά μπαλκόνια. Ένας εικοσιτριάχρονος που τον θέλουν όλες. Δύο πρωταγωνίστριες του ασπρόμαυρου ελληνικού κινηματογράφου, που ξεπήδησαν από άλλο βιβλίο, γιατί έχουν πολλά να πουν ακόμα. Μια πόρνη πολυτελείας, που σταμάτησε το επάγγελμα, αλλά βαρέθηκε πια να κάθεται. Μια καφετζού που δεν θα πιστέψει ποτέ στις υπερφυσικές δυνάμεις της, αλλά υπάρχουν στο μέγιστο βαθμό. Ένα πλήθος ιδανικοί ανύπαντροι άντρες και μια χούφτα αθεράπευτες κουτσομπόλες.
Τι δεν είπαμε; Α, ναι. Έναν μεγάλο σεισμό και τις ασταμάτητες μετασεισμικές του ακολουθίες.
Ένα απολαυστικό μυθιστόρημα γεμάτο χιούμορ και συναίσθημα, κομμάτι από τη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα.Να μην ξεχάσω τον δραπέτη, μια αινιγματική μέλισσα κι ένα «αχ», που θα κρίνετε εσείς πόσο μικρούλι είναι κάθε φορά.
