Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2010

ΔΕΡΜΑ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΣΕ ΤΟ ΑΛΑΤΙ του ΠΕΡΙΚΛΗ ΓΡΙΒΑ

Ένα καλό διήγημα, έλεγε ο ΧΕΜΙΝΓΟΥΕΥ, πρέπει να είναι σαν ένα παγόβουνο: Το τμήμα του που φαίνεται να είναι πάντα μικρότερο απ’ αυτό που μένει αόρατο κάτω απ’ το νερό και προσδίδει ένταση, μύστήριο, δύναμη και νόημα στο τμήμα του εκείνο που πλέει στην επιφάνεια.
Στο βιβλίο του ΠΕΡΙΚΛΗ ΓΡΙΒΑ που κυκλοφόρησε πρόσφατα με τον τίτλο ΔΕΡΜΑ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΣΕ ΤΟ ΑΛΑΤΙ από τις εκδόσεις ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ, τόσο το ορατό τμήμα του παγόβουνου, όσο και το αόρατο είναι γεμάτα ένταση, δύναμη και και νόημα.
Πρόκειται για τρία διηγήματα, συγκεντρωμένα σ’ ένα μικρό αλλά τόσο καλαίσθητο βιβλίο. Συγγραφέας του ένας ταλαντούχος, νέος άνθρωπος, ο οποίος φιλοδοξεί και καταφέρνει με την πρώτη του αυτή δουλειά να τραβήξει το ενδιαφέρον του αναγνώστη και να τον καθηλώσει μέσα στις σελίδες του.
Τρία διηγήματα με κεντρικό συνδετικό ιστό τη γυναίκα. Τρεις γυναίκες πρωταγωνιστούν, τόσο διαφορετικές μεταξύ τους με κοινό χαρακτηριστικό τη γυναικεία μοίρα. Τη μοίρα του πάθους και του λάθους, του πόνου και της απελπισίας, της χαμένης ζωής και των ονείρων που έσβησαν. Αλλά και της ανατροπής και της ελεύθερης συνείδησης που την υπαγορεύει.  Τρεις γυναίκες που παίρνουν τη ζωή τους στα χέρια τους κι από τη θέση του θύματος διαλέγουν να περάσουν στη θέση του ρυθμιστή της δικής τους ζωής, αδιαφορώντας για το όποιο κόστος θα κληθούν να πληρώσουν.
Επειδή είναι αδύνατον να εξαντλήσει ο νους του ανθρώπου την αδιέξοδη μοίρα του και να μην νιώσει την ανάγκη ο ίδιος να διαπραγματευτεί την προσωπική του πορεία. Και τότε όλα ανατρέπονται· τα δεδομένα αλλάζουν κι η ζωή συνεχίζεται απρόβλεπτα.
Η καλλιτεχνική ματιά του συγγραφέα, στέκεται με αγάπη απέναντι στις γυναικείες μορφές που παρουσιάζει, κάνοντας τη γραφή να "ανθίζει σε σελίδες λευκές, αποτελώντας ίαση σε όσα μας πονούν, φανερά ή κρυφά, γλυκά ή οδυνηρά", όπως ο ίδιος λέει.
Η παρθενική εμφάνιση του συγγραφέα αποτελεί μια εξαιρετική στιγμή στη λογοτεχνία και μας γεμίζει αισιοδοξία για τη μελλοντική του πορεία, την οποία περιμένουμε!

ΑΠΟ ΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ:
Η Λένη κρατάει πολύτιμη ανάμνηση μια μυρωδιά και φτάνει ως το τέλος για να μάθει πως κι ο λύκος ακόμα κρατάει ψήγματα ψυχής.
Εκείνος, οδηγός λεωφορείου, ονειρεύεται το γιο του, ενώ μια μάνα, την ίδια στιγμή, καταδίδει ως επικίνδυνο το δικό της γιο.
Κι η Τοντόρα κάνει ένα ταξίδι- τάμα, σε μια άλλη χώρα και μαζί στο χθες.
Τέσσερις άνθρωποι, τρεις ιστορίες. Κοινό σημείο το δέρμα τους, που γνώρισε το αλάτι. Κι η στιγμή. Που φτάνει μία, μόνο μία, για να αλλάξουν όλα.

Καλή ανάγνωση!

Παρασκευή, 12 Φεβρουαρίου 2010

ΛΟΤΗ ΠΕΤΡΟΒΙΤΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΥ: Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΚΡΑΣΙΟΥ

 Ανακοινώθηκαν από τη Διεύθυνση Γραμμάτων του Υπουργείου Πολιτισμού τα Κρατικά Βραβεία Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου για το 2009.


            Το Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου απονεμήθηκε ομόφωνα, εξ ημισείας στη Λότη Πέτροβιτς Ανδρουτσοπούλου για το βιβλίο Η Προφητεία του Κόκκινου Κρασιού που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πατάκη και στη Φωτεινή Φραγκούλη για το Εφτά ορφανά μολύβια... εφτά ιστορίες από τις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα.
 Η Λότη Πέτροβιτς κατοικεί στην Αθήνα. πολλά έργα της έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, ανάμεσα στις οποίες συγκαταλέγονται  η Ιαπωνική, η  Κορεάτικη, η Αλβανική και ασφαλώς η Αγγλική γλώσσα. Τα βιβλία της έχουν τιμηθεί με βραβεία και διακρίσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό και έχουν μεταφερθεί σε ραδιόφωνο και τηλεόραση. Στο έργο της η κ. Πέτροβιτς καλύπτει χρονικά μια μεγάλη ιστορική περίοδο και αντλεί τα θέματά της τόσο από το παρελθόν όσο και΄μέσα από σύγχρονα προβλήματα. Πολλές πληροφορίες για τη συγγραφέα αλλά και για το έργο της, το οποίο χαρακτηρίζεται από τη μυθοπλαστική δεινότητα, την άριστη γλωσσικά τεχνική και τη δύναμη της παραστατικότητας, μπορεί κανείς να αντλήσει από τη σελίδα www.loty.gr
Το βιβλίο της Η Προφητεία του κόκκινου κρασιού είναι ένα ακόμη βιβλίο της, το οποίο στοχεύει να κάνει γνωστά τα γεγονότα που σημάδεψαν την Μακεδονία τόσο στους έφηβους αναγνώστες, όσο και στους ενήλικες. έτσι στο συναρπαστικό αυτό μυθιστόρημα η κ. Πέτροβιτς προτείνει ένα ταξίδι στο Μελένικο, το "Μιστρά του Βορρά" στη διάρκεια του οποίου το βυζαντινό παρελθόν της πόλης ζωντανεύει μέσα από την ιστορία των οικογενειών που το βίωσαν. Το ταξίδι σταματά σε σημαντικούς σταθμούς. Ρήγας,  Φιλική Εταιρεία, Βαλκανικοί Πόλεμοι και καταστροφή τον Αύγουστο του 1913. Παράλληλα ένας φοιτητής και μια νεαρή κοπέλα θα γνωρίσουν την τωρινή μορφή της πόλης, θα προβληματιστούν με την παράξενη συμπεριφορά ενός γέροντα και θα ξεδιαλύνουν τα προσωπικά τους αισθήματα, κάνοντας το ταξίδι αυτό ένα προσωπικό ταξίδι.
"Όποιος δεν έχει μνήμη ιστορική μοιάζει με δεντράκι που προσπαθεί να μεγαλώσει δίχως ρίζες" λέει η κ. Πέτροβιτς και συνεχίζει: " Στην εποχή μας, όπου η γνώση της ιστορίας στην εκπαιδευση υποβαθμίζεται ή αποδυναμώνεται, τα ιστορικά μυθιστορήματα που αντιμετωπίζουν με νηφαλιότητα αλλά και με απόλυτη ειλικρίνεια τα γεγονότα του παρελθόντος σε σχέση με τη σημερινή πραγματικότητα πιστεύω πως πρέπει να έχουν σημαντική θέση στην πνευματική μας ζωή".
Για όλους όσοι μεγάλωσαν μέσα στις σελίδες του έργου της κ. Πέτροβιτς η βράβευση αυτή δίνει μεγάλη χαρά! Όσοι όμως έχουν την τιμή και την εξαιρετική εύνοια της τύχης να την γνωρίζουν προσωπικά, καταλαβαίνουν ότι για την ίδια η μεγαλύτερη επιβράβευση είναι η θέα ενός μικρού παιδιού, που κρατά στα χέρια του ένα βιβλίο της. Όλοι όμως μπορούμε να ανακαλύψουμε το πλατύ της χαμόγελο μέσα στις σελίδες της. Καλή ανάγνωση λοιπόν...