ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ/ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΡΙΒΑΣ

Μια νέα προσωπική κατάθεση ψυχής το πρώτο μυθιστόρημα του ΠΕΡΙΚΛΗ ΓΡΙΒΑ, που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ.

Ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα, γραμμένο από έναν άνθρωπο ευαίσθητο που φιλοδοξεί να καταδείξει ταυτόχρονα  πόση φρίκη μπορεί να κρύβεται μέσα στον άνθρωπο αλλά και πόση δύναμη να επιβιώσει μέσα στη δίνη μιας καταστροφικής εποχής.

Ο συγγραφέας μετά από μια έρευνα χρόνων και μελέτη της ιστορικής πραγματικότητας μέσα από μια τεράστια βιβλιογραφία, την οποία μπορεί να βρει κανείς στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου, καταπιάστηκε με ένα θέμα που ταλάνισε την ελληνική πραγματικότητα επί σειρά ετών. Ο εμφύλιος και τα δεινά του, οι παράπλευρες απώλειες στη ζωή των ανθρώπων, τα σκοτεινά χρόνια μιας ιστορικής σελίδας αυτού του τόπου, ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ!

«Γιατί, Παναγία μου, αυτό το κακό; Τι στα κομμάτια θέλουν πάλι οι μεγάλοι και μας έβαλαν να φαγωθούμε; Αλλά εμείς δεν είμαστε λαός! Όταν ο κίνδυνος από τους κατακτητές ήταν μεγάλος, παλέψαμε σαν μια γροθιά. Έδωσες κι έφυγαν, βγάνουμε τα μάτια μας μόνοι μας! Τι κατάρα έχει ο τόπος μας, Θεέ μου;»

Και είναι αυτή ακριβώς η κατάρα που τσακίζει τη ζωή των ήρώων του βιβλίου του και καθιστά τον συγγραφέα μάρτυρα μιας σκληρής περιόδου και του υπαγορεύει να καταγράψει το μεσαιωνισμό μιας ολόκληρης εποχής!
Ο ένας Έλληνας εναντίον του άλλου! γράφει κι η φράση αυτή γίνεται η επιτομή της ιστορίας του. Μια φράση κλειδί για την αποκωδικοποίηση του βιβλίου του. Μια φράση που τον έχει κυριολεκτικά σημαδέψει.
Η φωτιά των χρόνων αυτών, των χρόνων που η σύγχρονη ελληνική ιστορία θα θυμάται πάντα με ντροπή θα κάψει τα πάντα στο περασμά της για να αφήσει πίσω της, όχι μόνο μιας αβυσσαλέα καταστροφή, αλλά των εξαγνισμό των πραγμάτων και οι πρωταγωνιστές του βιβλίου θα ξαναγεννηθούν μέσα από τις στάχτες της, καταδικασμένοι να φέρουν για πάντα στην ψυχή τους όμως τα σημάδια της.
Πρόκειται για ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα, γραμμένο με την ευαισθησία και την τρυφερότητα ενός νέου δημιουργού! Οι σκηνές εξελίσσονται μέσα από ανατροπές που κυριολεκτικά καθηλώνουν κι η φωτογραφική τους περιγραφή δοκιμάζει τον αναγνώστη, που  υποβάλλεται στην μυσταγωγική εξέλιξη της ιστορίας και βιώνει την αγωνία, συμπάσχοντας μαζί με τους ήρωες.

Οι λέξεις διαλέγονται με μαεστρία, με ακρίβεια και γίνονται η γενετική μήτρα των εκφραστικών συμβόλων που συναρμολογεί με μαεστρία ο συγγραφέας, προκειμένου να πραγματοποιήσει την υπάρχουσα ιδέα. Άλλοτε με την απαραίτητη τρυφερότητα κι άλλοτε με σκληρές σαϊτιές που σκίζουν το χαρτί και διαπερνούν την ψυχή του αναγνώστη. Πάντα όμως με το ήθος της γλώσσας που ο ΠΈΡΙΚΛΗΣ ΓΡΙΒΑΣ φαίνεται πως έχει αποφασίσει να υπηρετήσει.


Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:
Έξω, από νωρίς είχαν μαζευτεί μαύρα σύννεφα. Μα ο
ήλιος κάθε τόσο τα έδιωχνε πέρα. Όμως μαζεύτηκαν πολλά, έπεσαν το ένα πάνω στο άλλο. Οι κεραυνοί έσκιζαν το στερέωμα, έδειχναν τη γύμνια του σύμπαντος πέρα
απ’ τα μεταξένια πέπλα που ύφαιναν τα σύννεφα για να το ντύσουν. Σαν νύχτα έξω η μέρα, πνιγόταν στη βροχή. Άνοιξαν οι κρουνοί, κύλησε με δύναμη σκοτεινό νερό
πάνω στη γη. Λες και γύρευε να ξεπλύνει όσα τη μόλυναν, να μείνει καθαρή όταν θα κόπαζε η καταιγίδα.
 Νύχτα βροχής η μέρα εκείνη τη στιγμή, που όλα έμοιαζαν
να βγήκαν ξανά απ’ τον ύπνο τους γυρεύοντας το μερίδιό τους, ανάμεσα σε όσους έφταιξαν και σ’ όσους πλήρωσαν αναίτια.


" Όταν η Αγγέλικα επιστρέφει μετά από χρόνια στον γενέθλιο τόπο της, κανείς δεν μπορεί να βάλει με το μυαλό του την καταιγίδα που θα προκαλέσει. Η εμφάνιση της Σύλβιας ξετυλίγει το κουβάρι της ιστορίας, αποκαλύπτοντας στιγμές τραγικές και χαρακτήρες αδυσώπητους.
Oικογένειες και ζωές διαλύονται σε λίγα μόνο λεπτά, οι φίλοι γίνονται θανάσιμοι εχθροί και οι ισορροπίες διαταράσσονται για πάντα… Τα χρόνια του εμφυλίου μπορεί να πέρασαν, κάποιοι όμως δεν ξέχασαν και οι πληγωμένες ψυχές ψάχνουν το δρόμο της δικαίωσής τους. Όσα διαδραματίστηκαν εκείνη τη μαύρη εποχή, σ’ εκείνα τα χρόνια ντροπής για την Ελλάδα, στοιχειώνουν τον τόπο ακόμα και μετά από
χρόνια. Μια νύχτα βροχής βαμμένη με αίμα όλη αυτή η περίοδος, σημαδεμένη από
προδομένες ιδέες και ψεύτικα ιδανικά, που κανείς δεν θέλει να ξαναζήσει…"

ΚΑΛΟΤΑΞΙΔΟ!!!